Şiir > Bireysel
üzgün
Toprağa Değil Açlığım
hüzne dolgun dudaktır yaralarım / aralanan gün, şaşkın merak başucumda /
olumlu
Sevinç ve Gözyaşı
Kabuğundan çıkmak gibi cevizin… / İlk sınavdan sonra ohun ferahında öğrencinin…
korkutucu
Kara Sis
Siyah sis üzerinde duruyor kara bulutlar. / Dolaşıyorlar havada ateş rengi zebaniler.
düşündürücü
Olabildiğimce...
Bazen "başka" hissediyorum kendimi, / Bir fotoğrafın üstüne sonradan yapıştırılan etiket misali
üzgün
Bir Yangından Kurtarılan Tek Fotoğrafın Yüzündeki Satırlar
sok elini ateşe / işte benim gözlerim / göz yaşı değil yanık
olumlu
Başkadır Bizim Dünyamız
Issız bir adada çığlıksız geçti hayatım, / Gökyüzüydü, denizdi, ağaçlardı sırdaşım,
üzgün
Ben Hiç İstanbul Olamadım
Bugün İstanbul tadındayım / Bahar dallarım açmış, bahar kokmaktayım /
karışık
Kurban
Ey çocuk sevincim,bayramım,kurbanım!.. / Meleyenim,boynuzlum,kınalı koçum!.. / Kıyıp da seni
karamsar
Yaşıyorum Galiba
Açılar çekirdeği çatlatıyor / Açılıp içimde boylanıyor / Seriliyor ağrılar
nostaljik
Sevdalanmak Aya Karşı
Yüzüme çizdiğim gölgeler kaldırırsa başını göğe / Ebabiller uçar gagalarında telaş
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku