"Bir hikâye, insan ruhuna bırakılan mektuptur. — Neil Gaiman"

Şiir > Bireysel

nostaljik

Zamansız

çoğu geceler bir sevda düşer yüreğime / çizerim yıldızları rüyalarıma /

üzgün

Dokunuş

Ağır hezimetlerden bitap düşmüş ruhumu, / Okşa hadi...! / Çok

üzgün

Annem Sana...

Ellerime baktım… / Hala yumuşak ve kar beyazı… Ne değişmişti… Annem ellerime dokunup

üzgün

Cesaretim

Her yokuşun başında / Bir arkadaş yitirdim / Her savaşın

karamsar

Sadisttik...

İçimde uluyan köpek gibi pişmanlıklarıma, / Yekti tebessümün... / Aklımın

olumlu

Kurdeleli

yürümeyi yeni öğrenen bebek gibiyim / geçmiş sözcüklerim tutuyor elimden /

umutlu

İkbâlimin Jâlesi

\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*Yıllar önce tezkireme yansıyan gölgeler / Çelikten piyâleler içinde sunulmuştu petek

üzgün

Sorgu

Uzun zaman oldu dudaklarında çırpınmayalı... / Sönen ışıklarda gözlerindeki aydınlığa bakmayalı...

Başa Dön