"“İnsan kediyle çiftleştirilebilseydi, insan gelişirdi; ama kedi gerilerdi.” — Mark Twain"

Şiir > Bireysel

karamsar

Sahte Oyun...

ve sarsıntıya düştük yine... / yine "yine" lerle başlayan kelimeler üretmekten,

nostaljik

Sevgi Dilencisi

Önüme düşen bir rüzgar damlası / Beyoğlu'nun arka sokaklarında yürüyorum /

karamsar

Birgün

Birgün herkese haykırıp ; / Birgün bizde çaresiz kimsesiz ve kimliksiz kalacagız!

nostaljik

Ben

Ben / Biz'in içinde / Biz benim içimde

üzgün

Kâhya

Sarhoş bir gülümseme / Doruklarımda kanadı kırık kuş / Künde

nostaljik

Anadolum

ANADOLUM / Aşkın ile aşık olmuşum sana / Keder yakışmıyor

üzgün

Şiir

Saat on ikiyi vurdu, / Yani: gecenin tam yarısı. /

umutlu

Şimdi Ben...

Şimdi ben deniz dalgası gibiyim / İçimde birışık feneri yanar, söner

karamsar

Gel Şimdi

Nicedir düşlerimdin ; / Çoğaltıp çoğaltıp duldasında kuruttuğum / Sevincim.

nostaljik

Işık Bulutu

Ruh, bir avuç ışıkmış. / Yan apartmanın kilerine / Delilerden

karamsar

Gönül

Gönül / Gece kâbusların düşer peşine, / Korkudan sararır solarsın

Başa Dön