"Kitapsız bir oda, ruhsuz bir beden gibidir. — Cicero"

Şiir > Bireysel

karamsar

Karanlık

Karanlığın hikayesiydi dipsiz bir kuyu kadar siyah gözleri, / Bakmaktan ürkerdi insan çoğu

karamsar

Labirent

Küçük dostun dostunun gördüğü labirentlerdeyim / Kilitli kapılarda gurbetlerdeyim / Bildiğim dinğinliğime açılacağı / Bilmediğim niye

üzgün

Gözyaşı

\] / GÖZYAŞI / Olsaydı gözümde yaşım, ağlardım saatlerce

karamsar

An Şizofrenisi

. . . AN ŞİZOFRENİSİ . . . / an gelir karışır hayaller

olumsuz

Yasam ve Biz

Yillarin sirtimiza bindirdigi yuk, gerceklesmeyen dusuncelerimiz, yarim kalmis umutlar ve zamana tutsakligimiz .... Neler biriktirdik icimizde

nostaljik

Eylül

\] / ellerimle sevdim seni / kıymetlimdin!!! /

karamsar

Kimi Zaman

Kimi zaman acımasız olmak istedim bu hayatta, / Hayattan öcümü alabilmek için!

üzgün

Sonra

sonra / bir gün ölmüş diyecekler / sevdiklerimin gözünde bir

olumsuz

Dim Dım

Olabilecekler içinde en olmazı istedim: / Sevdim. / Seçenekler arasında

üzgün

Tren

Tren / Tren altında kalıp ölen insanlar bilmezler aslında ne şanslılar

Başa Dön