Şiir > Deneysel
üzgün
Sahte Kahramanlar...
Hep sahte kahramanlarla kandırdılar bizi. / Ne süpermenin saçları beyazlanmıştı onca koşturmacayla,
üzgün
Geceler
Revane olmayan kervanların divane yolcusuyum / Sadece gecelere haykırabilirim dileğimi /
karamsar
kaleme küstüm kendimi kustum
kaleme küstüm kendimi kustum bir sabah / kağıda kustum kendi ada''mı keşfettim kusmuktan
üzgün
Tren
Sonbahar, eylülün ikisi. İlk kez sevinçten de olsa istemeden ağlatmışım seni, beni kucağına verdiklerinde sevgili annem.
üzgün
Yılmaz Güney'in Tunç Anısına
Biliyorum baktığın parmaklığa / ne anlattığını sessizce, / biliyorum metal