Şiir > Modern
üzgün
Benim Rengim Hep Afrika Oldu
Dudaklarım çatladı bu hüzün öyküsünde / Kirazlı bir bahçeden rüzgar ol da esiver
dramatik
En Son Bahar Kalır.
Sirenlikten inme mavi bir çarşafla birlikte gelir narkozun / Bakmayacaklarını bilir bilmez döker
üzgün
Toprağın Kustuğu Sır.
Toprağın Kustuğu Sır. / Eğer bilselerdi / Eğer bilselerdi,bir bilselerdi;
üzgün
Biz Aşkı Erken Bitirdik
sahte gülüşler kondurduk dudağımıza / önce sevgiyi güllerde bitirdik /
olumlu
Bir Eski Paris Evinden İçremsel Görümler
Gelip de göremediğim serin dokusunda bahar / Pembeleşiyor kubbeli uzantısında evin
