Şiir > Öyküsel
üzgün
Pineklemeli Piknik
Üryan çıktım birdenbire, buzlu çığlıktan / Yüzümü güneşe, döndüğümü göreyim /
olumsuz
Yadettiğim Bir An, Ruhuma İşleyen Zaman!
O an çok çaresizdim / Suskunluğa mahkûm olacak kadar halsizdim /
üzgün
Bir İkindi Vaktinde Çıktın Karşıma
Bir ikindi vaktinde çıktın karşıma / Kırılmıştın gözlerinden belliydi /
karamsar
İşini Doğru Bilenler
İşini doğru bilenler / Şehrin kenar çizgilerinde kayboluyor / Çatıların
karışık
Dengesiz
Bir fahişenin Zoraki sevismesini andıran bir ruh haleti içerisinde bakinirken dünyaya / Kurbanlık
üzgün
Aklıma Geldikçe İçimi Sızlatan Bir Acıydı!
Sendelediğim yıllardı! / Sevgili babam, takatinin son demlerini yaşıyordu! /
üzgün
Toprak Ol
Seni toprak ettiğim güne uyanayım, / Gözyaşlarım yapraklardan süzülsün, güneş olsun dermanım.
nostaljik
İstediğin Yere
Sabah ezanıyla kalkardım. / Giyinirdim işçiliğimi, / banliyöyü kaçırmamak için
olumsuz
Yazık, Çok Yazık, Hala Bakıyor Alık Alık!
Yıllar silemede zihnimden ve yüreğimden / Elim bir hadiseydi yaşadıklarım ve kalbimin şahitkil
olumlu
Ben Olmasam, Olmasam Eğer Ben?
Sevgi tohumlarını ben ektim" dedi Güneş / "Umut tohumlarını de ben ektim