Şiir > Öyküsel
üzgün
Ruhumun Sessiz Melali, Yüreğimin Hicran Payesi!
Evet, artık gülemezsin, hüzünlüsün / Temaşa eden yüreğin en elim kederisin, yadedilen çaresin
nostaljik
Eski Bir Çay Hikâyesi
Dökülür bazen alnına saçları Leylanın. / Sulara tarifsiz akşamlar iner. /
olumlu
Efsane Çay Zamanı
Bir sükunet zamanı aralanır naz ile. / Berrak gamzeli peri duru şarkılar söyler.
üzgün
Yaralı Bir Atım
Yaralı bir atım; sarkar bacağım kuyruk misali / Yapayalnızım; kurtlar, çakallar bakar gözüme
karışık
Dengesiz
Bir fahişenin Zoraki sevismesini andıran bir ruh haleti içerisinde bakinirken dünyaya / Kurbanlık
olumsuz
Yadettiğim Bir An, Ruhuma İşleyen Zaman!
O an çok çaresizdim / Suskunluğa mahkûm olacak kadar halsizdim /
üzgün
Aklıma Geldikçe İçimi Sızlatan Bir Acıydı!
Sendelediğim yıllardı! / Sevgili babam, takatinin son demlerini yaşıyordu! /
olumsuz
Oy Koparmak
Oy koparmak / Önyargı, yalan, tevil yollu haberler de bazen basınında geçer akçe
karamsar
İşini Doğru Bilenler
İşini doğru bilenler / Şehrin kenar çizgilerinde kayboluyor / Çatıların
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku