Şiir > Öyküsel
karamsar
İşini Doğru Bilenler
İşini doğru bilenler / Şehrin kenar çizgilerinde kayboluyor / Çatıların
karışık
Dengesiz
Bir fahişenin Zoraki sevismesini andıran bir ruh haleti içerisinde bakinirken dünyaya / Kurbanlık
karışık
Saçlarıma Rengarenk Boncuklar Takılıymışta
Yememeniz gerekenler içinde diye başladı söze Gastroenteroloji bölümü hekimi sayın / Prof. Dr.
üzgün
Aklıma Geldikçe İçimi Sızlatan Bir Acıydı!
Sendelediğim yıllardı! / Sevgili babam, takatinin son demlerini yaşıyordu! /
üzgün
Toprak Ol
Seni toprak ettiğim güne uyanayım, / Gözyaşlarım yapraklardan süzülsün, güneş olsun dermanım.
olumsuz
Zahiri Manada Adamdı,kalbi Kararmış Bir Zan!
Yakın bir akrabamızdı, bahse konu olan dram / Zaman zaman nahoş vakalar olsa
nostaljik
İstediğin Yere
Sabah ezanıyla kalkardım. / Giyinirdim işçiliğimi, / banliyöyü kaçırmamak için
üzgün
Gönül Dil-i Hal, Sükut Etmiş Melaldir!
Belki hiç şahit olmadın / Karanlığın loş edasında nefeslenir ve sessizce adımlardım
