üzgün
Şimdi Yoksun
Şimdi yoksun. Uzaktasın.. / Kulaklarım o her sabah beni uyandırdığın sese muhtaç şimdi.
Şiir > Soyut
üzgün
Üzülsem Duyarmısın Sesimi
ne kasvetli haykırışdı sesinden gelen yankı / tarifini yapıyor anlamadığım bir kimyanın o
düşündürücü
Arayış
Arayış içindedir ruh, / Nereden geldim, neredeyim, nereye ve neden diye sorar durur.
karışık
Kağıttan Kayık
Gönlümün iskelesinden ufka baktım şöyle bir… / Umutlarımın denizi huzursuzdu nedense?
üzgün
İçimde Ayıp, Kendinden Kaçkın
Beynimde, / Oralarda bir yerde / Büyük hangarlarda bıraktım seni…
üzgün
İçimi Yanılttığım Bir Sendin..!
gözlerimde sistin.. / göremiyordum uzağı.. / bir sendin gördüğüm..
üzgün
Saatleri Ayarlanmış Enstitüsü
Tren pencerelerinden uçurmuşlar / Raylar döşemişim kalbime uğramamış, yanılmışım /
nostaljik
Masal Perisinin Hayal Uykusu
Daha yeni çıkıp gelmişti kuytusundan gece / Daha telaşlı koşusundaydı yakamozuna ay bile
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku