Şiir > Soyut
düşündürücü
İçim İstanbul Gibi
Bi̇rgun Parcali Bulutlu İçi̇nde Firtinalar Koruyor / Birgun Güllük Gülüstanlik Neseli Kahkalar Kopuyor
karamsar
Her Nefes Dikkati Oranında Muteberdir!
Artık beklenen an gelmek üzereydi / Alınan nefesler bir o kadar hissizdi
üzgün
Üzülsem Duyarmısın Sesimi
ne kasvetli haykırışdı sesinden gelen yankı / tarifini yapıyor anlamadığım bir kimyanın o
üzgün
İz
sarhoş mermer sütunlarda kaldı sakin izlerin, / fırtınaların savurduğu incecik kumlar oydu durdu
üzgün
Yağmur ve Mızrakları
Yağmurun mızrakları kırılıyor. / Yağarken otların üstüne. / Yağmur caddeleri
heyecanlı
Delilik
Derler ki, ruh, bedende hapsedilmiş nefestir, / Titreşen bir efsûndur, uyuklayan bir Mecnûn,
