"Yazar olmak, hayatın sana fısıldadığı dedikoduları yüksek sesle haykırmaktır. Tabii, kim dinlerse..." – Dorothy Parker"

Şiir > Yaşam

düşündürücü

Ne Kat Ne Pencere

Başın önemi yoktur uzattığın pencere hesaba katılınca, / Çünkü bilemezsin ne göreceğini,

üzgün

Vuslat

Beklemek makamında geçireceğim galiba, / Yıllara uzanan günlerimi ; /

üzgün

Eylüle ve Rüzgara Dair

Evlerin saçaklarına saklanan / serçeleri üşüten rüzgar. / Sarı yaprakları saçından tutup / sokak sokak sürükleyen

umutlu

Yaşamın Ortası

Durmuş öylece kalmış, / yaşamın kıyısında. / Uzatmış ellerini,

üzgün

Son

Yaşlı gözlerinle yüzüme bakma, / firarîdir bedenim, firarî sevgiler. /

olumlu

Oradaki

Uzaklara bakıyordu bir adam / Çok uzaklara, ve ufka bilhassa /

nostaljik

Beyaz Yıllar

Saydın mı sen hiç gökyüzündeki yıldızları tek tek. / Elinle dokunmak istedin mi

duygusal

Heey

Yüreğimin kabarma noktasıdır, / Erişilmezliğine varmak / Dokunmak mabedine ellerininin.

Başa Dön