"Kelimelerin bittiği yerde şiir başlar. — Joseph Brodsky"

Şiir > Yeraltı

olumlu

Tövbekâr Oldum

Yâ Rab, sensin bende benimle her an; / İkrârda can buldum, canda var

üzgün

Huzurmu?

Çıkmaz sokak gölgen, / kilitli duvarlarınla sen,aç bir tutkun. /

üzgün

Şiir

Kamelyada biri var… / Kendiliğinden oluveren her şey gibi, /

umutlu

Vuslât Dedi

Yâ Rab kulum, geldim sana; / Can, yazıldı bu fermâna!.. /

üzgün

Teyel

Kurur teyelli dudaklarınız / s gibi kanar mucize / yasaklı

karamsar

Bekçi

Bekçi / Doğru izi sonsuza dek yitirdiklerine yönelik / İnsanların

üzgün

Hatırlatma

sen oralarına sürt diye özenerek yazıldı bu dizeler / bakışın hırçın pembe çoğalsın

Başa Dön