Şimdi kalsam bir dert gitsen bir dert…
Yüreğimde açılan boşluğun adını çoktan öğrendim.
Ne gelişin tam olurdu bana, ne gidişin tam bir veda
Şimdi kalsam bir dert gitsen bir dert…
Kırık bir aynada yüzünü görmekle,
karanlık bir gecede adını fısıldamak arasında fark kalmadı.
Aynı sancı, aynı eksiklik, aynı yanık iz…
Şimdi kalsam bir dert gitsen bir dert…
Senle geçen anılar ilkbahar kokarken,
senin yokluğun, içimde en uzun kışa dönüştü.
Ve ben, her mevsimde seni beklerken,
aslında hiçbir mevsime ait olamadım.
Şimdi kalsam bir dert gitsen bir dert…
yüreğim artık kendi fırtınasında savruluyor.
Çünkü senden geriye,
yalnızca suskunlukların yankısı
dert edinmiş yüreğimin nasırlı elleri kaldı.
