Umutsuz değil benim aşkım. / Kafanı kaldırda bir bak bakalım. /

sevdanın azı çoğu yoktu ki benim kalbimde zaten. Ya sevilirdi yada sevilmezdi, aşk işte bu kadar basitti.

Baş belan oldum ama aşk belan olmam korkma...

hep keşkeleri yaşadım ben bu aşkta, / önce kalbine davet ettin sonra bıraktın

sen susmaya devam et bende haykırmaya, kimsenin kimseye bir etkisi yok nasılsa...

hep keşkeleri yaşadım ben bu aşkta, / önce kalbine davet ettin sonra bıraktın

Bir aşk masalı yazacağım, ama bu kez "seni" yazmayacağım.

Aramızdaki şeyin adı konulamadı bir türlü. Aşk hiç olamadı, sevgi desek gerçekten sevenlere haksızlık olacaktı. Arkadaşlık dersek bebekler bile gülerdi. İşte aramızdaki bu adı bile olmayan şey senin için “eylence” benim içinse “işkence” desem belki de doğru teşhis bu olurdu.

Hazırmızın bendeki “seninle” tanışmaya :) / sen sevgili, aşkın en güzel halisin,

Yalnızlar şehri burası.
Burada sadece yalnız olanlar yaşar, aldatılmışlar, darbe almışlar, en sevdikleri tarafından kandırılmışlar yaşar.

Cebrail (a.s.) yine bir gün yüce Peygamberin huzurundaydı, / Rengi biraz sararmıştı, Allah

Sana rağbet ettim, Sana yöneldim Allah'ım. aciz kulun yine kapında, ne olur onu kapıda bırakma...

Aşkı kimse çözememiş şimdiye kadar, hiçbir akıl onu kavrayamamış, sen mi anlayacaksın aciz aklım, sen mi onu yola getireceksin yaralı kalbim?

İnsan bilseydi başına gelecekleri / Kendisini üzecek olanları elbette ki sevmezdi

İnsan her aynaya baktığında geçmişine bakar bence. Aynada gördüğü yüzü ona geçmişini gösterir, bakışlardaki mana, yüz hatlarının duruşu ve çizgiler… Hepsi maziden bize birer hatıradır aslında.

salavat Allah rasülüne bir yakınlık ve O'nun sevgisine bir karşılık göstergesi...

Aşkım apansız göçeceğini hiç hesaba katmamıştı, bir anda gidiverdi, üstelik daha da çok gençti zamansız oldu ölümü. Yokluğuna alışmak hayli zor oldu seven kalbime ve ben daha buna inanamazken, kocaman bir yalnızlık bırakıldı ellerime “al bu sana aşkından miras kaldı” diye.

“değerinin olmadığı yerde işin yok dön hadi geri”…

Aşk tek bir kalbin kaldıracağı kadar hafif değil, onun ağırlığı eziyor güçsüz kalbimi. Dayanmıyor kalbim tek başına aşk yükünü kaldırmaya. Her geçen gün daha da zayıflıyor, en iyisi sen bu aşkı da al ve git sevgilim…Aşk koca dünyayı tutsak etmiş kendine, onunla baş edebilmek benim ne haddime…

Aşk müsaitmisin bie demeden gelip yerleşiverdi kalbime, daha hal hatır sormadan, nereye bile diyemeden çıkıp gidiverdi aynı hızla.