Engin Kahraman
Mevsimsiz Ülkelerin Yağmuru Gibi Yüzün
her adımın ince bir sızı yüreğimde / öyle yumuşak öyle uçar gibi endamın
Toprağa Değil Açlığım
hüzne dolgun dudaktır yaralarım / aralanan gün, şaşkın merak başucumda /
Yaşken güzeldi eğriliğim
hangi karanlığa yanaşsam / hangi kuyunun boşluğuna düşse gözlerim /
Yetmiş Üç Mayısın On beşi
Mayıs düşmüştü şehrin üzerine, / Birbirine geçmişti baharla eski şehir. /
Üşür Ruhun Bir Adam Düşer Sesinden
Sızlatır içini o ürkek sevdaların. / Ruhundaki ağrı gözlerine yaslanır. /
Sen Ey! Beni Aşka Çağıran Ölüm
ellerim kir tutmuyor artık / geçmiş zaman da akıp gitti sokaklardan
Seninle Mühürlü Gözlerim
Umrunda mı sanki, / Parlak siyah gözlerimdeki ürkeklik, / Küskünlüğüm,
İntihar
öyle sessiz bir intihardı ki seninkisi / kimyaya, çeliğe, binalara bulaşmadı gözyaşın
Kahve Gözlü Dev
Acı vurduğu sürece bağrıma, / güneşler devşirdim geceden. / Örselendikçe
Gülerek Geçiyor İçimden O Çocuk
Hala ara sıra yokluyor rüyalarda, / Sönmemiş hiç gözlerindeki o ışık.
Ezik Bir Kalble Döndüm Kendime
kendimi linç etmeden evveldi / severdi beni hatırlıyorum / mevsimleri
Boşlukta Ellerim
Tanıtım
...
Konum
Ankara
Özellikler
Gerçeküstücülük ve Sembolizm
Etkiler
...
Benzer Yazarlar
...
Bağlantılar
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku