Şiir > Özlem Şiirleri
üzgün
Çilli Divit'çe.
Ben beyaz sayfaya dökülen yürek mürekkebiyim / Avazımı uzun kış gecelerine sorun
Dosta Özlem
Kollarımla sarıyorum üşüyen bedenimi / Dostun sarmalamasının yerini almıyor. /
His ve Gece
Yaşadıklarımı sorguluyorum son günlerde.. göz bebeklerimde bir üşüme, yerim yurdum belli değil artık.. hangi zamandayım belli
üzgün
Gelecekmisin
Gözüm yollarda, yolu gözlerim, içim yanıyor seni özlerim / Hep seni anlatır, sana
nostaljik
Gitmesini de Bileceksin
Yüreğinden koptuğu zaman bir şeyler / seher vaktinin aydınlığında /
nostaljik
Ben Giderim Buradan
Bıraktığım yerlerde hüzün çiçekleri var / gönlüm daralıp durur aya bakamam gece
olumlu
Sakınırım Gözümden
Seni öyle sevdim ki çıkmıyorsun özümden / Dört mevsim hayalimsin sakınırım gözümden
karışık
Gözlerinin İçine Baka Baka da Ölürüm
Terimi akıttığımda geceler boyu / Sabah bu şehri göremeyeceğim belki /
romantik
Kirpiklerin Som Sızı
En berrak hikâyenin başlangıcı gözlerin / Ellerin beyaz zambak parmaklarınsa elif
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku