"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
El kendi üzerindeki tekil durumuyla kolektif olamamanın meşruiyet siz ligi, inşaca olmaz lığı, üretmez ligi, iradesiz oluşu vs. hep vaatçe olan bir enfeksiyonla ve kura çekimiyle (keyfi rızk dağıtımıyla) kişileri bencillikleri etrafına kendisine çekip, kişileri vaat ile tehdit ile kendisine inanır ve mürit yapacaktı.
Burada bir geri bağlanım yapıp şunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Kolektif alan oluşurken kişinin bir birim ve beş parçalı bitişik zamanı tek tek düzenlemeye tabi olur. Beş parçalı zaman tek tek eş güdümle başlayan zamana dönüşür.
İşte tekil kişiler üzerindeki beş parçalı bitişik zaman, kolektif alan içinde
Elinizi birbirine sürttüğünüzde hareket enerjisi ısı enerjisine dönüşürken avcunuz canınız yanacak denli ısınır. Hareket enerjisi avuçların sürtünmesi yani firen etkisi nedenle ters yönde ısı enerjisine dönüşmekle hareket enerjisinde enerji kayıpları ve enerji azalmaları yaşanır.
Kişinin kendi dışındaki sosyal özne, yani totem bilinci; kardeşlik enformasyonu üzerinde sosyal zekânın da içeriğini (muhtevasını) oluşturuyordu.
Dokunma, emme, doğma, beslenme, korunum gibi kimi sosyal, kimi hayati enformasyon olan bu tutumlar; kardeşlik tanımlı totem alan içindeki edimsel süreçlerdi.
Bir ara hatırlarsınız televizyonlarda ki bir komedi programında Gazman diye bir tip vardı, ünlü bir komedyenin canlandırdığı. Kuru Fasulye konservesini yeyince , Temel Reisin ıspanak yemesi gibi ona da güç kuvvet geliyordu. Oysa ki bizim kültürümüzde gaz çıkartmak, abdestin bozulmasına da sebebiyet verir, ama siz izlerken bilinçaltınıza bir
MS ile ilgili problem çözüldü. Ama yürüme sorunu aşılamadı. Nedeni basit. Site arkadaşımın önermesi.
Sorun mucize ilaç değil. Kortizon ve türevleri değil
Sorun değişmeyen şartlar. Çözüm sorunun içinde.
Toplumlar sürekli belirli bir din, etnik ve narsist politik çerçeveden dünyaya bakıp ona göre eğitilmişlerse, o toplumlarda en iyi teori ve düşüncelerin hayat bulması oldukça zordur
İnsanları, olayları ve eşyayı duyularımızla algılar daha sonra onu zihnimizde şekillendiririz. Bu algılama biçimi tam olarak sübjektiftir ve kişiye özel bir durumdur. Karşımızdakini anlamak ve anlamlandırmak istiyorsak, sübjektiflikten kurtulup, görme, işitme ve dokunma duyularını bilinçli olarak harekete geçirilmesi gerekir.
Öğrenilmiş çaresizlik ile depresyon aynı şeyi mi anlatırbunda uzlaşalım
