"Şiir, hatırlanacak en iyi sözcüklerin en iyi düzenidir. — Samuel Taylor Coleridge"
"Şiir, hatırlanacak en iyi sözcüklerin en iyi düzenidir. — Samuel Taylor Coleridge"
Bu metin, dinin insanlık tarihindeki derin kökleri ve kapsamlı etkisini inceleyerek İslam'ın özündeki adalet ve merhamet değerlerini vurguluyor. Yazı, dini özün zamanla nasıl çarpıtıldığını ve Kur'an'ın teolojik çerçevesinin çeşitli çıkarlar uğruna nasıl gölgelendiğini eleştirel bir bakışla ele alıyor. Metin, dini bilginin ticarileşmesi sorununa dikkat çekerek okuyucuyu derin bir
İnsanı en büyük zarara sokacak olan da, eskilerden kalan kalıplaşmış bilgilere körü körüne bağlılığın din konusunda yaşanmasıdır. İnsanların büyük çoğunluğu, Allah’ın dini yerine, gelenek, adet ve atalarından kalma hatalı uygulamalarla birleştirdikleri kendi dinlerini yaşarlar.
İslam, kimlik kartına yazılan bir kelimeden çok daha fazlasıdır. Gerçek İslam, kalp ve ruhla Allah'a tam bir teslimiyeti gerektirir. Kur'an'da belirtildiği gibi, İslam (teslimiyet) ile iman (inanç) arasında önemli bir fark vardır. Müslüman olmak sadece dışsal bir kabul değil, içten gelen bir bağlılıktır. Bu nedenle "Müslüman ülke" kavramı,
Tevrat'ın Yaradılış bölümünden alıntılarla, Tanrı'nın (El/Rab) Avram'a ve soyuna toprak vaadi üzerine eleştirel bir analiz. Metin, vaat edilen topraklar ve Tanrı'nın insanlarla iletişim biçimi hakkında sorgulayıcı bir bakış açısı sunuyor. Arzı mevut (vadedilmiş toprak) fikrinin kökenleri ve Tanrı'nın vaatlerinin doğası üzerine düşündürücü bir inceleme.
Bu metin, insanın anlam arayışında dini otoritelere körü körüne bağlanmanın tehlikelerini ele alıyor. Kişinin Allah'a yaklaştığını zannederken aslında beşerî bir otoriteye sığınması ve kendi aklını kullanmaktan vazgeçmesi sorgulanıyor. Kur'an'ın "düşünme" çağrısı hatırlatılarak, dini sorumluluğun bireysel akıl ve iradeyi gerektirdiği vurgulanıyor.
..lambalar eğri, aynalar akrep meleği zaman çarpılmış atın son.....
Nasıl ki izci oymaklarının flamalarında kullandıkları hayvan simgelerini, veya Türk Hava, Deniz ve Kara Kuvvetlerinin amblemlerindeki simgeleri totem olarak niteleyemezsek, aynı şekilde, Türk oba ve boylarının kullandıkları "kurt, kartal, aslan" gibi simgeleri de put veya totem olarak niteleyemeyiz.
Kamusal zenginlik üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışan kurnaz bir sistemin eleştirisi. "El" kavramı üzerinden bencilliği ve otoriteyi kullanan, yanlış akıl yürütmeyle kolektif alanları sahiplenen zihniyetin analizi. İnsanların kamusal alanı "El" kavramı altında nasıl yanlış yorumladığını ve kurnazca manipüle edildiğini açıklayan düşündürücü bir metin.
Millî ve manevî değerlerin zaafa uğratıldığı, inançların hayatın dışına itildiği zor bir zamanda yaşıyoruz. Maddenin manaya baskı yaptığı, hatta galebe çaldığı bu çağda hayata imanın nuruyla bakabilmek, içimizde çıkmazlar oluşturan pek çok meseleye çözümler getirebilecektir. Yeter ki bakışımızı çağa göre değil, İslam inancının getirmiş olduğu temel ilkelere göre
İslamiyet öncesi Türklerin dininin Şamanizm olduğu hakkındaki genel ve yaygın kanı pek doğru değildir. Şaman Türkler, Budist Türkler, Hristiyan Türkler, vs kuşkusuz vadır. Ancak, Türklerin özgün dini Gök Tanrı dinidir.
Müslümanların dini vecibelerinden birisidir gücü yetenlerin kurban kesmesi… Her yıl gerçekleştirilen bu kulluk eylemi, kulu Allah’a yaklaştırır. Sözlükte yaklaşmak, Allah’a yakınlaşmaya vesile olan şey anlamlarına gelen kurban, dinî bir terim olarak, ibadet maksadıyla, belirli şartları taşıyan hayvanı usulüne uygun olarak kesmeyi ve bu amaçla kesilen hayvanı ifade eder.
