"Bir şiir asla bitmez, yalnızca terk edilir. — Paul Valéry"
"Bir şiir asla bitmez, yalnızca terk edilir. — Paul Valéry"
Bu metin, İslam tarihinde Müslümanların kitap ehliyle ilişkilerinin nasıl yorumlandığını inceliyor. Özellikle Maide Suresi'nin 51. ayetinin yanlış yorumlarını ele alarak, "evliyâ" kavramının doğru anlaşılması gerektiğini vurguluyor. Kur'an'ın kitap ehline yönelik bütüncül mesajını ortaya koymayı amaçlayan, bağlamsal ve dilbilimsel bir analiz sunuyor.
Tevrat'ın Yaradılış bölümünden alıntılarla, Tanrı'nın (El/Rab) Avram'a ve soyuna toprak vaadi üzerine eleştirel bir analiz. Metin, vaat edilen topraklar ve Tanrı'nın insanlarla iletişim biçimi hakkında sorgulayıcı bir bakış açısı sunuyor. Arzı mevut (vadedilmiş toprak) fikrinin kökenleri ve Tanrı'nın vaatlerinin doğası üzerine düşündürücü bir inceleme.
Bu metin, insanın anlam arayışında dini otoritelere körü körüne bağlanmanın tehlikelerini ele alıyor. Kişinin Allah'a yaklaştığını zannederken aslında beşerî bir otoriteye sığınması ve kendi aklını kullanmaktan vazgeçmesi sorgulanıyor. Kur'an'ın "düşünme" çağrısı hatırlatılarak, dini sorumluluğun bireysel akıl ve iradeyi gerektirdiği vurgulanıyor.
..lambalar eğri, aynalar akrep meleği zaman çarpılmış atın son.....
Bu metin, Kur'an'ın Enfâl Suresi'ndeki "güç hazırlama" emrini günümüz perspektifinden yorumluyor. Güç kavramının çok boyutluluğunu vurgulayarak, "bağlanıp beslenen atlar" ifadesinin yalnızca askeri bir emir değil, her çağa uyarlanabilen evrensel bir mesaj olduğunu savunuyor. Yazı, güçlü olmanın değişmeyen gerekliliğini, ancak güç kaynaklarının çağlara göre dönüştüğünü etkili biçimde açıklıyor.
Nasıl ki izci oymaklarının flamalarında kullandıkları hayvan simgelerini, veya Türk Hava, Deniz ve Kara Kuvvetlerinin amblemlerindeki simgeleri totem olarak niteleyemezsek, aynı şekilde, Türk oba ve boylarının kullandıkları "kurt, kartal, aslan" gibi simgeleri de put veya totem olarak niteleyemeyiz.
Kamusal zenginlik üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışan kurnaz bir sistemin eleştirisi. "El" kavramı üzerinden bencilliği ve otoriteyi kullanan, yanlış akıl yürütmeyle kolektif alanları sahiplenen zihniyetin analizi. İnsanların kamusal alanı "El" kavramı altında nasıl yanlış yorumladığını ve kurnazca manipüle edildiğini açıklayan düşündürücü bir metin.
Millî ve manevî değerlerin zaafa uğratıldığı, inançların hayatın dışına itildiği zor bir zamanda yaşıyoruz. Maddenin manaya baskı yaptığı, hatta galebe çaldığı bu çağda hayata imanın nuruyla bakabilmek, içimizde çıkmazlar oluşturan pek çok meseleye çözümler getirebilecektir. Yeter ki bakışımızı çağa göre değil, İslam inancının getirmiş olduğu temel ilkelere göre
İslamiyet öncesi Türklerin dininin Şamanizm olduğu hakkındaki genel ve yaygın kanı pek doğru değildir. Şaman Türkler, Budist Türkler, Hristiyan Türkler, vs kuşkusuz vadır. Ancak, Türklerin özgün dini Gök Tanrı dinidir.
Müslümanların dini vecibelerinden birisidir gücü yetenlerin kurban kesmesi… Her yıl gerçekleştirilen bu kulluk eylemi, kulu Allah’a yaklaştırır. Sözlükte yaklaşmak, Allah’a yakınlaşmaya vesile olan şey anlamlarına gelen kurban, dinî bir terim olarak, ibadet maksadıyla, belirli şartları taşıyan hayvanı usulüne uygun olarak kesmeyi ve bu amaçla kesilen hayvanı ifade eder.
İnciller üzerine yazdığım iki makalemin ardından, bu serinin son yazısı olarak incillerde yer alan birbiriyle çelişkili cümleleri maddeler halinde yazacağımı belirtmiştim. Daha anlaşılır olması için bu maddeleme metodunu kullandım.
Şefaat kelimesinin anlamı bir şeye bir mislini daha ekleyerek çift kılmak, tek olan bir şeyi bir başka şeyle birleştirmektir.
Bu metin, eski toplumlarda müzekkerelerin grup ilahlarına sunulan sözlü bildirimler olduğunu anlatıyor. İttifakların kutsanması, sembolleştirilmesi ve kolektif gücün önemi vurgulanıyor. Zamanla bu kolektif yapının nasıl dönüştüğü, övgü ve yakarışların rolü ele alınırken, köleci sistemin bu kolektif güç anlayışını nasıl manipüle ettiği sorgulanıyor. Metinde toplumsal bağların kutsallığı ve kolektif
