"Bugün 23 Temmuz 2026, saat 08:00. Dünya hâlâ yerçekimine inanıyor, ben de kahveme." – Franz Kafka"
"Bugün 23 Temmuz 2026, saat 08:00. Dünya hâlâ yerçekimine inanıyor, ben de kahveme." – Franz Kafka"
Namaz, Müslüman yaşamının temel ibadetidir. Bu metin, Kur'an'da belirtilen namaz vakitleri üzerine derinlemesine bir inceleme sunuyor. Hud ve İsra surelerindeki ayetler ışığında, namazın günün hangi vakitlerinde kılınması gerektiği ve bu vakitlerin nasıl anlaşılması gerektiği konusunda bilgi veriyor. İslami ibadet sisteminin bu önemli unsuru hakkında kapsamlı bir bakış açısı
Bu metin, eski toplumlarda müzekkerelerin grup ilahlarına sunulan sözlü bildirimler olduğunu anlatıyor. İttifakların kutsanması, sembolleştirilmesi ve kolektif gücün önemi vurgulanıyor. Zamanla bu kolektif yapının nasıl dönüştüğü, övgü ve yakarışların rolü ele alınırken, köleci sistemin bu kolektif güç anlayışını nasıl manipüle ettiği sorgulanıyor. Metinde toplumsal bağların kutsallığı ve kolektif
"İslam'da Aklın Yeri" başlıklı bu metin, İslam'ın özünde akla ve düşünmeye verdiği önemi vurgularken, tarih boyunca dini anlatılarda ortaya çıkan akıl dışı yaklaşımları eleştiriyor. Kur'an'ın düşünmeye davet eden ayetlerine dikkat çeken yazı, günümüzde de devam eden efsane ve abartılı anlatıların dinin gerçek mesajını gölgelediğini savunuyor.
Rabbimiz’in beğendiği tek bir mümin karakteri vardır. Bu kadın ve erkeğe göre değişik özelikleri olmayan tek bir karakterdir. Toplumun yüklediği farklı roller, maddi açıdan sınıfsal farklılıklar ya da mesleki özellikleri içermez. Bu kararlı karakterin en önemli özelliği takva sahibi olmak ve koşullara göre üstün niteliklerinden ödün vermemektir.
Bu metin, İslam'da hadis otoritesi tartışmasını ele alıyor. "Kur'an yeterlidir" görüşünün modern bir icat değil, köklü bir düşünce olduğunu savunurken, asıl hadis otoritesinin sonradan sistematikleştiğini vurguluyor. Nebimiz Muhammed'in kendi sözlerinin dine mal edilmesine karşı çıktığına dair tarihsel kanıtlara işaret ediyor. Metin, İslami otoritenin kaynağı konusundaki yaygın kabulün tarihsel
İnsanı en büyük zarara sokacak olan da, eskilerden kalan kalıplaşmış bilgilere körü körüne bağlılığın din konusunda yaşanmasıdır. İnsanların büyük çoğunluğu, Allah’ın dini yerine, gelenek, adet ve atalarından kalma hatalı uygulamalarla birleştirdikleri kendi dinlerini yaşarlar.
Nasıl ki izci oymaklarının flamalarında kullandıkları hayvan simgelerini, veya Türk Hava, Deniz ve Kara Kuvvetlerinin amblemlerindeki simgeleri totem olarak niteleyemezsek, aynı şekilde, Türk oba ve boylarının kullandıkları "kurt, kartal, aslan" gibi simgeleri de put veya totem olarak niteleyemeyiz.
..lambalar eğri, aynalar akrep meleği zaman çarpılmış atın son.....
Tevrat'ın Yaradılış bölümünden alıntılarla, Tanrı'nın (El/Rab) Avram'a ve soyuna toprak vaadi üzerine eleştirel bir analiz. Metin, vaat edilen topraklar ve Tanrı'nın insanlarla iletişim biçimi hakkında sorgulayıcı bir bakış açısı sunuyor. Arzı mevut (vadedilmiş toprak) fikrinin kökenleri ve Tanrı'nın vaatlerinin doğası üzerine düşündürücü bir inceleme.
İslamiyet öncesi Türklerin dininin Şamanizm olduğu hakkındaki genel ve yaygın kanı pek doğru değildir. Şaman Türkler, Budist Türkler, Hristiyan Türkler, vs kuşkusuz vadır. Ancak, Türklerin özgün dini Gök Tanrı dinidir.
Müslümanların dini vecibelerinden birisidir gücü yetenlerin kurban kesmesi… Her yıl gerçekleştirilen bu kulluk eylemi, kulu Allah’a yaklaştırır. Sözlükte yaklaşmak, Allah’a yakınlaşmaya vesile olan şey anlamlarına gelen kurban, dinî bir terim olarak, ibadet maksadıyla, belirli şartları taşıyan hayvanı usulüne uygun olarak kesmeyi ve bu amaçla kesilen hayvanı ifade eder.
Kamusal zenginlik üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışan kurnaz bir sistemin eleştirisi. "El" kavramı üzerinden bencilliği ve otoriteyi kullanan, yanlış akıl yürütmeyle kolektif alanları sahiplenen zihniyetin analizi. İnsanların kamusal alanı "El" kavramı altında nasıl yanlış yorumladığını ve kurnazca manipüle edildiğini açıklayan düşündürücü bir metin.
