"Yazmak, aslında ölmekten başka bir şey değildir; ama neyse ki, okumak da dirilmektir." – Umberto Eco (kurgusal)"
"Yazmak, aslında ölmekten başka bir şey değildir; ama neyse ki, okumak da dirilmektir." – Umberto Eco (kurgusal)"
\--------------------------------------------------------------------------------
Keskin, metalik bir koku vardı rüzgarda. Bu koku herşeyi bastırıyordu. Çürümüş tahta kapıların, yol kenarındaki çöplerin, kadınların ve erkeklerin parfümlerinin kokularını
vedalar uzak sevgiler ulaşılması imkansız aşklar sevgiler sevgi öylesine yaşanmalıki yıldızlar şahit olmalı bu sevgiye
Az sonra kendini patlatacak olan bir adamın içinde bulunduğu durumu, ruh halini anlatmayı denedim. Fena değil...
"...Yakında bu meydandan telaşla geçip gitmek; meydanı görmemek mümkün olmayacak. Hala yaşayanlar telaş içinde oradan oraya koşuşturacaklar. Ambulans sesleri olacak her tarafta ve polis sesleri de duyulacak tabi. Siren sesleri
Yataktan kalktı zorlukla yürüyerek yanıma geldi.
“Gidebiliriz artık. Bundan sonra yalnız bebeğim için, kocamın bana bıraktığı emaneti için yaşayacağım. Oğlumun adını YAŞAM koyacağım.
Yaşam bana sevdiğim adamı, kocamı bağışlamadı. Umarım oğlumu YAŞAM’IMI bana bağışlar.” dedi.
Ve ağır adımlarla.Kucağımda YAŞAM’la birlikte odasına gittik.
Kimimiz evlat,kimimiz çocuk kimimiz de anne adaylarıyız.Kutsal analarımıza ayrılan bugün tek bugün de olsa onları mutlu edelimmi...İyiki varım ve bunu anneme borçluyum...
Mehmet Efendi 3 erkek, 4 kız çocuklarıyla köyde yaşıyordu. Köyleri iki dere yatağının yamaçlarına kurulmuş bir orman köyü idi.
Yalnızlıkların her türünü tanımıştı. Kadın olmanın onurundan ödün vermeden, kadınlığını herşeyin üstüne koyrak yaşamaya kararlı bir kadının içine düştüğü, içine itildiği yalnızlıkların tümünü yaşamıştı.
Fransa Paris'den ibaret değildir.Uzaklarda,okyanus sahillerinde;yabancı kentler bulunur!
Kırık dökük bir iki veda sözcüğü mırıldanıp koşar adım uzaklaştın . Veda sözcüklerinin arasındaki “gülümse “ sözcüğü yüreğimde çarpıp duruyordu ki ,avucumda bir sıcaklık hissettim .
\- Seni korkutmuyor mu bu düşünce? Nasıl bu kadar kolayca alışabiliyorsun... Bir keresinde birini tanıdım.
