"Yazmak, bir hayaleti kovalamak gibidir; yakaladığında, aslında kendin olduğunu fark edersin." – Franz Kafka"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Kalbimde Can Veren

Eylül’ün hüznüne kapılmuş sevdam / Ağlama sus artık bakamam göz yaşına.

olumlu

Şimdi

senin sokağın lavanta kokuyor diye / beni gör şimdi /

umutlu

Papatya Mavisi

Onu ilk rıhtımda gördüm hafif rüzgarlı bir bahar akşamıydı / Ellerinde çok sevdiğim

üzgün

Kaçak Sevdalı

Kara kışta kalbime izinsiz yuva kuran / Daha bahar gelmedi ; ayrılırsan ölürsün.

üzgün

Hemşirem...

Elin çok hafif hemşirem, / inan hiç acımadı sırtıma sapladığın hançer,

umutlu

Ee Gel Artık

Gıttıgın gunden berı açmıyor menekseler / Kuslar tatlı tatlı Ötmuyor artık

üzgün

Korkak!

Eriyişin bundandı, / Vazgeçişin sevdalardan. / Şu kadar bile yürek

nostaljik

Solgun

Kâkülüne sar aşkı / sesi kesilmiş sevişlerle / yağmur gülü

karamsar

Aşkın Ucunda

*Parmak uçlarında yaşadım hep aşkıprefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /* / *Hiç yükselemedim gökyüzüne* /

Başa Dön