"Bir eseri bitirmek, cenaze törenini düzenlemek gibidir; ne kadar ağlarsan ağla, geri gelmeyecek." - Dorothy Parker"

Şiir > Başkaldırı

karamsar

Yok Yok

İşte böyle başlarmış bestelenmemiş tüm şarkılar, / Notası yok, ezgisi yok, sahibi yok.

üzgün

yüzeysel

yüzünü kırılan bir aynada onlarca gördü / ve iki yüzlülüğünü hala fark edemedi

karamsar

Homo Technus

Cinsiyet cinayetleri işlenen labirentsi sokaklarda, ilk gençlik derilerini biriktiriyorum. Zaman tabloları… / Siz

üzgün

Gibisin

Ne gidişin belli.. ne de dönüşün... / Çöllerde beklenen bulutlar gibisin..

üzgün

Seni Sevmeyi Sevdim

Ne katran gecelerin karanlığında, / Ne tepedeki baykuş sesinin feryadında, / Ne

karışık

sidik

bir sidik sesinden cinsiyet belirleyen / sana yalçın kayalıkların arkasındaki kadınlar sesleniyor

olumsuz

otobüs

Bir otobüs dolusu mutsuz insan, / bu sabah da mutluluğu cüzdanlarına gömüp,

Başa Dön