Şiir > Başkaldırı
üzgün
Adaletsizken Bile Adildir Tanrı
"Sevgili Betül Akdağ'a teşekkürlerimle..." / tanrı çıkagelirdi öylesine bir evden /
karamsar
Emekliyorum ...Sabırla Bekliyorum..
Göz alıcı aydınlık bir yol ,dehlizden öte / Yol aldığını anlamak zor,
üzgün
Gözyaşı
Gözyaşlarımı akıtsam, onlarla bir ırmak oluştursam. / Coşsam, çağlasam, kirlenen yeryüzünü kaplasam.
üzgün
Kelepçeler
Kelepçeler; âh o kelepçeleri taktığın ellerim / matemin hüzünlü ekseninde dönüyor ha bire.
üzgün
Habil'im Kabil'imi öldürür, Yasak elmam cennetimden kovdurur
Omuzlarımızda yaşamın ağır apoletleri / Dilimizde acının keskin giyotinleri... /
olumsuz
Allahımızdan Küsmüşük
Allaha baş əyməyib dərgahımızdan küsmüşük. / Çünki fasiq bəndəyik Allahımızdan küsmüşük.
olumsuz
Kuşatmalar Emrini Görelim Artık !
Tarih tekerrür ediyor, kalkın ve uyanın / Dili olsa idi konuşacaktı kayanın
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku