"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş baltadır. — Franz Kafka"

Şiir > Bireysel

üzgün

Sessizlik

sessızlık; / bırazdan meydan karısacak, / ve dagılacak nefretler,

üzgün

Kabus

Bir nebze şevk ile ayakta durmaya çalışır iken ben / Onu da yitirecek

umutlu

Vâcid

Öyle bir matuftu ruhum / Uçtu gitti kuş misali /

karamsar

Bilmezdim

Kalemin çizmek istemediği / bir yerde duruyorum. / Ağzımda yer

üzgün

Anksiyete

(Öyle ıslak ki yüreğim; ayaza vurdu senli ne varsa. / Üşüyor anılar...)

Başa Dön