Şiir > Bireysel
nostaljik
Şehirler
Gece geldi, kimbilir kaç şehirde daha / Ay göründü, karanlık içinde kaldı çiçekler
üzgün
Figüranı Yok Bu Senaryonun
Düştüğüm boşluk büyüdükçe içimde / sınırları aştı uçurum suskunluğum /
üzgün
Yüreğimi Açamam Senden Başka Bir Kıza
Nedense herkes karşı çıkıyor sevdamıza / Engeller çığ gibi hep imkan yok aşmamıza
nostaljik
Gülümün Solduğu Yer Yüreğin Olsun
Gel desen hangi dağ eğilmezki önümde / Sevdanın kızıl kuşağı bağlı belimde
üzgün
Kalp Sağırı
Sırnaşık uykusuzluk sarmış bedenimi,zihnim hep aynı soruda takılı / Nasıl ağır geçiyor zaman,gece
olumsuz
Çok Acı
Gecenin kör karanlıklarında bir ben miyim uykusuz? / Kan kırmızısı umutsuzluklarımla bir ben
