"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"

Şiir > Bireysel

olumlu

Günaydın

Yorgun izler bırakmışım meğer / Kırık aynalara gülümserken; / Kırışan

olumlu

Bağ Bozumu

Güne “merhaba” dedikleri zamanları biliyorum. Toprağı delerken çıkardıkları o inanılmaz sesi duyabilmekti huzur; seyrederken direnişlerini. “Bekleyin

nostaljik

Görmek

Ne vakit toprağa yakın bir baş görsem, / Daha derinine bakmak istiyorum gözlerinin

nostaljik

Uyumayan Adam

Nasıl da aydınlatıyor geceyi / Uyuyan şu koca şehrin ışıltısı /

olumsuz

Uzak mı

Bıraktığım yerde, / Kaybettiğim kendimi, / Saldırgan, /

üzgün

Hüzün

Dinle Hose / Dudaklarımın yanında gizlenen / İçine kapanık gülüşlerimi

Başa Dön