"“Bir insan için küçük, insanlık için dev bir adım.” — Neil Armstrong"

Şiir > Bireysel

üzgün

Trenler

Sonsuzluğa karışmak istiyorum gökyüzünde / Sonra yine yağmur olup /

üzgün

Bir Yerde

düşürdüm toprağa uçurumdan adını / bütün çatlaklarında senin yokluğun /

olumlu

Memleket

İnsanlığın yoğrulduğu, bu topraklar bu memleket, / İnsana saygı duymazsak, nasıl olsun ki

olumlu

Bağ Bozumu

Güne “merhaba” dedikleri zamanları biliyorum. Toprağı delerken çıkardıkları o inanılmaz sesi duyabilmekti huzur; seyrederken direnişlerini. “Bekleyin

olumlu

Seni Severken

seni severken! / hesapsız bakmalıyım yüzüne, / zamanı hiç düşünmemeliyim,

üzgün

Suskular (II)

Çıplak ayaklarımı, /Bırakıyorken suya, / Neden kıskançlığı tutar, / Çakıltaşlarının

Başa Dön