Şiir > Bireysel
üzgün
Şairlerin birincisi
Kelimeleri duymuyor şiirler, / Kendi içinde kendine küskün kalan geceler, /
üzgün
Gözlerinde Saklı Tüm Anlamlar
Gözlerinde hiç bilmediğin anlamlar var / Kimle konuşsan, kime sorsan anlamazlar
üzgün
Seni Sana Bıraktım
seni sana bıraktım; / ıssız gecelerde çıplak toprağa düşen bir kar tanesi misali
nostaljik
Çizeceklerimi Yazıyorum
Sevgilerden bahsediyor kelimelerin / oysa daha a'sındasın sevginin / çocukluğundan
düşündürücü
İmgelemden Gerçeğe
Ne tuhaf şey; şu zihin, şu anlak... / Kendisi bir bütünken, kendi bütünlüğünü
olumsuz
Özgürlük Ötesi
insan, özgür olma istemini bastırmadıkça, / daha bir uzaklaşacak kendinden. /
olumsuz
Avuçlarım Kanlı Doğdum
bir ömür acısını çektirmeye karar vermişse / gülüşlerin kışıdır, her mutluluk bir hüzüne