"Roman, elde taşınan bir aynadır. — Stendhal"

Şiir > Bireysel

üzgün

Dağınık

Çok değil..az zaman önce, /ve hatta, / Zamansız sayılabilecek bir ölçekte,

üzgün

Öylesine

Şimdi şehrin sokaklarında sonbahar / Yapraklar uçuşmakta, / Canlanmakta şehirde

nötr

Yalnızlık Paylaşan

anahtarını sokup kilide kapıyı açtı. / ayakkabılarını çıkartırken bir kedi sesi duyar gibi

karamsar

Ben Kimim

Ben kimim?... sorunca, durup düşününce fark ettim ki, inanılmaz bir ağırlık var omuzlarımda, ileriye attığım adımlar

umutlu

Sabır

Güzel günler için, / Sabahın beşinde aç gözlerini / Karanlık

düşündürücü

Ben Kim'im

Ben kimim? Sorunca, durup düşününce fark ettim ki, inanılmaz bir ağırlık var omuzlarımda, ileriye attığım adımlar

nostaljik

At kuyruk

Çıplak bir gökyüzüne, / Beyaz bir öpücük.. / Kızıl saçlarında,

üzgün

Gri Gül

Koyabilecek misin başını rahatça yastığa / Gecenin gözleri dikilsin karşına /

üzgün

Öylesine

Yalnızlık yaralı bir kuşun kanatlarında takılıp kaldı gökyüzünde.. / Yıldızlar söndü, ay ışığı

Başa Dön