"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

Şiir > Bireysel

üzgün

Kafes

Yok senden güzeli bende, / Ben sende, sen bende, /

üzgün

Maraba

çocuk!.. / önce sessiz okudum sana yazdığım şiiri / sonra

olumsuz

Kadın

Tüm sokak küfürlerini / Sana biriktirdim oğlum / Git artık

umutlu

Değişim

Degistirmek icin; / savasmak gerekti her cagda. / Savasmaktan vazgecisti,

olumsuz

Arz...

Bir “deli esintiye” tutulup da yol aldık. / İhtiras, aşk ve gurur; çoktan

duygusal

Tanıdık

Durgun, / belki alakasız uzuvları kendi ifadesine... / Ya da

üzgün

Ey Gönlüm!

Efkârımın bulvarında adımlarken, / Sessizlik hüküm sürüyordu. / Biçare halim,

Başa Dön