Şiir > Öyküsel
üzgün
Büyük Olmayı Sevmedim Anne!
Çocukken okuduğumuz masal kitaplarında kaldı, / Mutluluklarımız,umutlarımız... / Büyüdükçe kayboldu,yedi
üzgün
Yürüdü ve Gitti
Anahtarını usulca cebinden çıkarıp bahçe kapısından içeriye girdi, işte o an gözleri dolmuştu, kendi kendisini teselliye
mizahi
Şişeler (Bektaşi Fıkrasından)
Hoca vaaz verirmiş, / Cemaat de dinlermiş. / Bektaşi’yi görünce,
romantik
Aşkım Seni Ne Kadar Seviyorum Biliyormusun?
BU bir KIZLA BİR GENCİN HİKAYESİDİR. / (SAHİLDE EL ELE YÜRÜMEKTEDİRLER.)
olumsuz
İç Oğuz"a, Dış Oğuz"un Asi Olup Beyrek"in Öldürüldüğü Destan
Kazan Han çok zenginmiş, / Üstelik de cömertmiş. / Oğuzları
üzgün
Doktor (D) Üşüyorum
Kaderime yas tutmaktan vazgeçtim. / Geceden karanlık olduğu için korkarsın, peki ya gündüzden
karamsar
Akrebin Sonu...
Bundan yüzyıllar önce yeryüzünde bi yaratık yaşarmış kara kabuklu ...Asla diğer canlılarla arkadaşlık etmez , sözünü