"Kütüphane, sonsuzluğun küçük bir modelidir. — Jorge Luis Borges"

Şiir > Özlem Şiirleri

üzgün

Yasak

Gözlerin tavana sevdalanırdı / Sevişmeler sonrası / Ben tutunurdum sımsıkı

üzgün

Ağlamam

Yine yalnızım beyaz bir sayfanın başında / karanlık bir gecede ve yine kalem

üzgün

Bu Gece....

Yarım asrın son hüznüyle geriye baktım / Yaşanmamışlığın puslu penceresinden. /

üzgün

Babam

Bilir misin gece öksürüğünü duymamak ne demek? / Bilir misin senden şeker,çikolata isteyememeyi?

üzgün

Ellerimden tut

Nerede, başlar nerede biter sevda sözleri / Bir devasız yara gibi ciğerime düştüğün

üzgün

Yine

**prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /** / Beklenmedik bir rüzğar esti / Kırdı dallarımı... /

üzgün

Taptaze

Üşüyorum / kar yağıyor yollara / düşlerimde senin hayalin

üzgün

Ölsem Benimle Gelir Miydin...

Her ayrılığın sonu, hüznün şarkısını söyler. Yaşamış olduklarından bir türlü kopamazsın. Özlemin, başkaldırışındır, fırtınaya dönüşür tutkuların.

üzgün

Bir de

Söz kesmiş gözlerim / Sormadan bana yine / İptal ettim

üzgün

Mevsim Sonbahar

***Kuşlar susmak üzere / Mevsim "Sonbahar" / Doğa örtüsünü örtmek üzere / Birisi

Başa Dön