Şiir > Özlem Şiirleri
üzgün
Şiirler Yazılmaz Önce yaşanır (2)
Özlem kalesinin burçlarında korku çığlığın olmuştur. Onu bir daha göremeyeceğini düşünür Yeniçerilerin isyanlarını oynarsın... yumrukların sıkılır,
üzgün
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Hasretlik ölümdür acısı derin / Göz göz oldu yaralarım nerdesin /
üzgün
Uyruğu Belirsiz Yüzlerde Sevdiğim...
Mavinin esrik tutsaklığı / Büyür bir kuytuda / Uzakta bir
nostaljik
Havada Sevda Kokusu Yağmurun
Simsiyah bir bulutla kaplandı gökyüzü / Tepelerden aşağı doğru sert bir rüzgar / Gök gürültüsü, şimşek
üzgün
Munzur Dağı
munzur dağının tepesinde yanarbi ataeşanam bilemessin hangi ananın ciğerini yakacak bu düşen ateş düşerse gönlüne kor
üzgün
Yokluğunda Boğuldu, Sustu İsyanım
Gökgürültüsüyle yırtıldı gecenin sessizliği / Ve yankılandı içimde bir ses sabaha kadar