"Bugün 25 Mayıs 2026. Ve ben hâlâ 'yarın' kelimesinin edebiyatın en büyük yalanı olduğuna inanıyorum." — Orhan Pamuk"

Şiir > Soyut

üzgün

Yağmurlar - 2

sessizlik vuruyor pencereme bu gece / rüzgar sakince yapraklar üzerinde geziniyor ve el

düşündürücü

Koridor

bir / şehrin ışıklarından kaçar gibi / koştukça yol oldu

karamsar

Saçma Şair IV

Ey böcek! Ölü bir plastik yiyen acınası / Çöküyor çekiç sesleri ayak tabanına

üzgün

Budak

budanmış ağaçlar ormanında / eğri bir ağaç / resmini çeker

üzgün

İletki

açıları öğrendim diye / yönünü değiştirdi çocuklar / topraktaydı ayakları

üzgün

Lâlezar

Her gece ağlar, / Göz yaşının nemini sabaha taşır yapraklar. /

düşündürücü

Valeler

bazen iskambilden evler / valelerin üzerine yıkılırdı / biz ağıt

üzgün

Ey Uyku

ey uyku, çekme ellerini gözlerimden, / bitmez bir gecenin gözlerine bakıyorum yine,

düşündürücü

Zaman...

bir elinin iki parmağıyla iki gözünü kapattı / radyoda zaman çalıyordu

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön