"Bir hikâye, insan ruhuna bırakılan mektuptur. — Neil Gaiman"

Şiir > Tasavvuf

karışık

Özlenen Kıyamet

Her hastanın başında kırk ölümlü bekler / gamzelerime düşen gülün göz yaşlarıydı sevdan

üzgün

Yarab

Her yanıyla şükürü andıran yarab / Gönüller sensiz harap /

olumlu

Vakt-i Sükût

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_sükût hâli sızıyor, fikrimin yollarına, / \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ifade-i merâmın, acziyet kollarına, /

karamsar

Kıranköy

Dünyaya veda etmiş canlıların dünyada yaşayan nefesi / canlı beşerin hayatından daha da

karamsar

Ölüm

Ölüm,herkesin beklediği gerçek / Ölüm, takdir edilen gerçek, / Ölüm,

üzgün

Semazen

Göğsüne laleden bir ok saplanmış Kalbin söküldüğü yerinden Uçuşuyor kanatlı Dönüyor dönüyor Düşüyorsun sen Semazen. /

olumsuz

Günah

Günah / Günahlar dan uzak dur, / Günah şeytandan çıkar.

üzgün

Bayram

Gözyaslari akiyor yanaklara damla damla / Sokaklar dolmus ayiplarimizla /

nostaljik

Dua

DUA / Aşkın ile yanmayınca, / Alma canım Kadir Mevlâ`m.

olumsuz

Halvet

HALVET / Namazgah tepelerde ay ışığı mahcup / Kıymet bilmediği

üzgün

Divane Hancı

Ah, gönül! Kanarsın bir hayale neden, / Nedir seni divane eden?

Başa Dön