Şiir > Toplumcu
üzgün
Bu Sokaklar Bu Kadar Hüzünlü Değildi Eskiden
Bu sokaklar bu kadar hüzünlü değildi eskiden / bu kadar acımazdı ayaklarım asfalta
Ameliyat Masası
Merhamet sandığın, aslında bir pusu, / Kurudu vicdanın o berrak suyu.
olumsuz
Gözlerimin İçine Bakarak Konuşun
Gözlerimin içine bakarak konuşun, / Gözlerimin içine bakarak cevap verin bana,
Sürgünün Şafağı: Vatanın Neşteri
Başım dağlar boranı, ömrüm bir mülteci kampı, / Sırtımda kırk yıllık sızı, elimde
üzgün
Ey İnsanoğlu
Bakışlarımı topluyorum gözlerinizden beni beklemeyiniz / Bavuluma dolduruyorum sözcükleri sessiz sessiz
karışık
Gi̇tmek Üzeri̇ne
Konuşmak, durmaksızın tekrarlamak mı körüklüyordu en derindeki hisleri? / Besleyen, yaşayıp durmak mı her gün aynı
karamsar
Önce Kalbimizi Öldürdüler
bakışlarından kaçtık güvercinlerin / kayalara çarptı çığlıkları uzak coğrafyaların /
karamsar
Kurtlar Sürüsü
Bir adam eşyaları, çocukları ile kaldırımda bekliyor / Haciz sona ermiş, avukatlar polisler
KİTAP İZLERİ
Nasipse Adayız
Ercan Kesal
Ercan Kesal’ın Trajikomik İktidar Oyunu: "Nasipse Adayız" Her siyasi kampanya bir absürtlükler tiyatrosudur, ancak Ercan Kesal, "Nasipse Adayız" ile bu dramanın Türkiye'ye özgü sahnesinin perdesini
İncelemeyi Oku