"Dünya vardı ki kitaplarda yaşadım. — Orhan Pamuk"
"Dünya vardı ki kitaplarda yaşadım. — Orhan Pamuk"
Sizde de olan bu durum, kesikli sürekli imajları içinde olamayan taşın sıgası içinde yoktu. Taşa göre, taş ta (taş içinde) olamayıp ta; sizde olan bu fark, sizin taşa göre önce bireysel, sonra türsel ve daha sonra da kolektif bir çevresel ilik içinde can ve hayat bulmanızdı.
Dil olarak sadece bu hiyeroglif ve ideografi gelişme bile müthişti. Mucize izole totem alanlı etkideydi. Kolektif akıldaydı. Kolektif akıl biyolojik komplikasyonları harekete geçiren özelleşmiş uyartımlardı.
Günümüzde de özelleşmiş kolektif bilgi taşıyan uyarımlar teknik bir yazı, elektrik ve manyetik şifrelere dökmekle özel bir bilişim dili ortaya koymaktadır.
Siz de gözünüzdeki gözbağı olan illüzyon nedenle üretim hareketi içindeki kolektif ligi hiç göremezsiniz. Gördüğünüzü de açıklama söyleme bilincinde olamamakla hiçbir anlam veremezsiniz. Bu nedenle olup bitene sırf cahilce öğreti ile "Allah razı olsun" demekten başka amentü gücünüz yoktur. Bu da sizi sömürenleri kutsamaktır.
Bildiğiniz gibi artık her devlet kuruluşunun ve çoğu özel sektör kuruluşunun büyük küçük bir internet sitesi var. Hacker denilen arkadaşların bir kısmı buraları koruyor, kötü niyetli bir kısmı da buralara elektronik saldırılar gerçekleştiriyor, dolayısı ile sitenin işlevlerini yavaşlatıyor ya da tamamen devreden çıkartıyor. Bu sebep ile önemli her
Çocukların gelecekteki öğrenmeye bağlı bilişsel düzeyi ve bu düzeyi oluşan bilgiyi seçme ayıklamayı kategorize edici geri bağlanım kalıpları kadının dil, tavır ve kişisi kapasiteli donanımdan akseder.
Kendini başkasının yerine koymak
Kendini başkasının yerine koymak nasıl olur. Sevinci, üzüntüye, acıya, tatlıya her şeye ortak olmak. Film kahramanı ile birlikte, ovaları, dağları, dereleri dolanmak, yüzme bilmediği halde, suda kulaç atmak ve derine dalmak. Karacaoğlan ve Pir Sultan Abdal ile insan sevgisini yaşamak
“Bilgi yoktur” önermesindeki çelişkiden yola çıkan bu metin, bilginin varlığını ve bilgiyi bilen bir failin zorunluluğunu temellendiriyor. Olaylar zaman ve mekânla sınırlıyken, onları kuşatan ve her daim bilen varlığın zaman-mekân üstü olması gerektiğini savunuyor; buradan da tek, aşkın ve kuşatıcı bir bilen fikrine ulaşıyor.
Hayatın oluşumu hakkında oldukça fantastik bir hikâyemiz var. Bir tek hücre ve ondan evrilen diğer bütün canlılar... Neden o uygun anda ve uygun şartlar içerisinde, sadece bir tek hücre oluşuversin de milyonlarca hücre yaratılmasın? Kar taneleri gibi her biri birbirinden farklı ama bir o kadar da birbirinin aynı
Adalet Ağaoğlu'nun Dar Zamanlar kitabındaki metnin virgülüne noktasına dokunmadan yaptığım alıntısı.
