"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Ne mutlu ki her seyi bilen bir millete sahibiz. Berberinden bakkalina, manavindan taksicisine kadar hemen hemen hepimiz her sey hakkinda bilgi sahibiyiz. Kendimizce yorumlar, elestirir ve bir sonuca baglariz. Okumayiz bile Gerek yoktur cunku.
Fikir üreten pek yoktur,lakin eleştiren çoktur.
Başkası ne der diye düşünülseydi:
Dünya dönüyor olmayacaktı bugün.
hainler ölünce unutulur
Bir yerde okumuştum:
İstanbul'daki bir bankaya 250 adet kaktüs alındığını ve sürekli bilgisayar başında olan banka memurları bu kaktüsler sayesinde çalışırken radyasyonun çevreye yayılması da önlenecekmiş.
Başka bir haber de Amerika'dan;
"Nasa çevresine neden sürekli kaktüs ekilmektedir? Nasa'nın çevreye yaydığı radyasyonun emilimini
Birlik ve beraberliğe daha fazla ihtiyaç duyduğumuz bu günlerde İslamiyete daha fazla sarılmamız gerekiyor. Çünkü İslamiyet, hepimize sevgiyi, saygıyı, hoşgörüyü ve barışı emrediyor. Bizlere bir olmayı, kardeş olmayı, bütünleşmeyi öğretiyor dedi.
Peygamber Efendimizin güzel ahlaklı bir insan olduğunu, kâinatın Onun hatırı için yaratıldığını, bizlerin de Peygamber
Canım Oğlum;
Bu mektubu aldığınızda belki de ben yaşamıyor olacağım. Gelecekte neler yaşayacağımızı, kim bilebilir ki? Öyle ya, belki bir trafik kazasında, belki de bir ölümcül hastalık sonrası yaşama veda edeceğim."
Meğer cennete giden yol Nevşehir’e yaklaşık 200 kilometre uzaktaymış.
‘’ Sen bize veda ettin ama Türk milleti olarak biz sana hiç veda etmeyeceğiz.’’
Yazarlar kendi özel kamuoylarını yaşatmakta başarılı olabilirler, gerçekte Coleridge-nin belirttiği gibi her yeni yazar kendi hoşuna gidecek zevki yaratmak zorundadır.Yazar, sadece toplumun etkisinde kalmaz o da toplumu etkiler.Sanat, hayatı sadece yansıtmaz ona şekil de verir.İnsanlar kendi hayatlarını roman kahramanlarının hayatlarına benzetmek ister.
İstanbul bu, 15 milyona yaklaşan nüfusuyla dünya metropolü olan bu kentin acımasız yüzünde zorlu olaylar yaşanırken; Anadolu’nun henüz bozulmamış, çiçeği burnunda safiyane yazılar yazanlara...
Hatırlayınız, önceden çocuklar, bir alanda, bir bahçede bir araya geliyorlar, koşup, oynuyorlar ve enerjilerini harcıyorlardı. Oysa günümüzde çocukların bir araya gelip oynaması neredeyse hiç görülmüyor. Sanal alem, çocuklara kadar indi. Varsa yoksa bilgisayar. Bilgisayarın esiri olan çocuk, arkadaşıyla oynamayı da unuttu.
Bu durum sadece çocuklarda değil,
Hainlikten kahramanlığa giden birkaç saat...
İşte burası böyle bir ülke.
Hain kahramanların yaşadığı bir coğrafya.
Hainlikle kahramanlık arasında ince ve kısa çizgiler var.
Her alanda o çizgiler hep var.
