"O kadar çok şey öğrendik ki, birçoğu yanlış çıktı." - Mark Twain"
"O kadar çok şey öğrendik ki, birçoğu yanlış çıktı." - Mark Twain"
"İslam" kelimesi, Arapça'da "teslimiyet" anlamına gelir ve sadece Nebimiz Muhammed'in tebliğiyle başlayan bir inanç değil, tüm elçilerin çağrısının özüdür. Kur'an'a göre, Âdem'den Muhammed'e kadar tüm elçiler insanları Allah'a teslim olmaya davet etmiştir. Bu bağlamda, İbrahim, Musa ve İsa da özünde "Müslüman"dır, çünkü İslam, dar bir kimlik yerine evrensel
Batılılar olarak aklı, sezgiden üstün sanıyor ve önce zekâyı geliştirmeye çalışıyoruz. Bunu yaparken ruhun diğer kuvvetlerini görmezden geliyoruz. İnsanlığın bu temel faaliyetinin aksatılması, modern insanı ruhen kör yapmaktadır. Bu körlük, insanı sosyal hayatın üretken bir unsuru olmaktan uzaklaştırmaktadır.
Mukaddesiyat duygusu, özellikle dua ile ifade edilebilir. Dua
Kuran'ı Kerim'de ilk peygamberin Hz. Adem olduğunu bildirilir. Hz. Adem'den sonra Kuran'da adı geçen ikinci peygamber Hz. Nuh'tur. Hz. İbrahim ise, Hz. Nuh'tan sonra gelen ve onun soyundan olan peygamberdir.
Bu metin, eski toplumlarda müzekkerelerin grup ilahlarına sunulan sözlü bildirimler olduğunu anlatıyor. İttifakların kutsanması, sembolleştirilmesi ve kolektif gücün önemi vurgulanıyor. Zamanla bu kolektif yapının nasıl dönüştüğü, övgü ve yakarışların rolü ele alınırken, köleci sistemin bu kolektif güç anlayışını nasıl manipüle ettiği sorgulanıyor. Metinde toplumsal bağların kutsallığı ve kolektif
Bu metin, insanın anlam arayışında dinin rolünü ve bu süreçteki iki temel sapmayı ele alıyor. Din, insana rehberlik eden evrensel bir kılavuz olarak tanımlanırken, taassup (körü körüne bağlılık) ve müşriklik kavramları dini özünden uzaklaştıran tehlikeler olarak vurgulanıyor. Yazı, özellikle taassubun aklı terk etme ve sorgulamadan taklit etme anlamına
Bu metin, Kur'an'dan alıntılar yaparak cehennem ateşi ve kâfirler hakkında bir mantıksal çıkarım sunuyor. Bakara suresinden (Bakara-24) bir ayet cehennemin kâfirler için hazırlandığını belirtirken, diğer ayet (En'am-1) kâfirlerin Allah'a ortak koşanlar olduğunu vurguluyor. Bu iki öncülden hareketle, Allah'a ortak koşmayanların cehennem ateşinden korunacağı sonucuna varılıyor.
İnsan Hak ve Hürriyetleri İçin Bir Sığınma Evi Olan Kâbeyi, Ağlama Duvarı ve Mezbahaya Çeviren Din Aliminin Gölgesinde; Hac ve Kurban
İhlas Suresi'nin psikospiritüel boyutlarını keşfeden bu incelemede, Dr. Senai Demirci'nin "Ehad" ve "Samed" kavramlarını modern insan psikolojisiyle bağdaştıran yorumu ele alınıyor. Yazı, bu kısa surenin sadece teolojik bir metin değil, aynı zamanda insanın otantiklik ve içsel özerklik arayışına cevap veren, ruha şifa sunan bir rehber olduğunu vurguluyor. Kur'an'ın
Bu metin, İbrahim peygamberin hikâyesini anlatıyor. Mısır'dan zenginlikle ayrılan İbrahim'in "milletlerin babası" olarak müjdelenmesi, onun Tanrısı El'in (Rabb'in) kutsallığı ve İbrahim'in soyundan gelen peygamberler zinciri ele alınıyor. İnanç temelli bir millet olma kavramı ve İbrahim'in Tanrısına iman etmenin önemi vurgulanıyor. Ayrıca İbrahim'in (Avram'ın) Harran'dan Mısır'a yolculuğundan bahsediliyor.
Habil ismi, tarihteki meçhul iki(!) Ademoğlundan birine nasıl din alimlerince verilmişse; Ötzi ismi de Alplerdeki buzulda 5300 yıl saklı kalan bir cesede, bilim insanlarınca verilmiştir.
Şayet tarihte avcı (çoban) bir Habil olduysa Ötziyi de öldürmüş olma ihtimali de yüzde yüzdür. Çünkü Ötzi, bir avcının attığı ok
Dünyada, inanma sürecinde oluşan dinlerin, hayatımızdaki yerine bakmak lazım. Hangi dinler neyi anlatmaya çalışıyor, ortak yönleri nelerdir.
Bu metin, insanların Tanrı anlayışının tarihsel serüvenini ele alıyor. Bilimsel bir Tanrı tanımı sunmak yerine, evrensel değil yerel, genel değil özel bir bakış açısı sunuyor. Dede Korkut'tan anonim sözlere uzanan bu düşünce yolculuğu, erken dönem insanlarının bilinmeyeni hayal ederek inançlarını nasıl şekillendirdiklerini anlatıyor. İnancın grup dinamikleri üzerindeki etkisini
Bu düşündürücü yazı, "Tanrı nerede?" sorusunu Kur'an perspektifinden ele alıyor. Geleneksel "Allah mekandan münezzehtir" yaklaşımının ötesine geçerek, özellikle Ayet-el Kürsi üzerinden Tanrı'nın konumunu sorguluyor. Yazı, Tanrı'nın gökleri ve yeri kuşatan bir taht üzerinde olduğu fikrini irdeleyerek, İslami metinlerdeki bu önemli teolojik soruya farklı bir bakış açısı sunuyor.
Aynı gelenek ve görenekleri paylaştığımız,dinî ve içtimaî değerlerle adeta etle kemik gibi bütünleştiğimiz toprak parçasına “vatan” diyoruz.Vatan,alelâde bir toprak parçası değildir.
Şefaat kelimesinin anlamı bir şeye bir mislini daha ekleyerek çift kılmak, tek olan bir şeyi bir başka şeyle birleştirmektir.
Orhan Pamuk
