"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş baltadır. — Franz Kafka"
"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş baltadır. — Franz Kafka"
İslam düşüncesindeki temel gerilimi ele alan bu metin, Bakara Suresi'nin 286. ayetinin derin anlamını inceliyor. Vahyin evrensel mesajı ile insanın tarihsel sınırları arasındaki ilişkiyi sorgulayan yazı, dini yükümlülüklerin kişinin kapasitesine göre şekillendiği ilkesini vurguluyor. Geleneksel yaklaşımların bu ilkeyi nasıl göz ardı ettiğini eleştirirken, Kur'an'ın her çağa hitap eden
Batılılar olarak aklı, sezgiden üstün sanıyor ve önce zekâyı geliştirmeye çalışıyoruz. Bunu yaparken ruhun diğer kuvvetlerini görmezden geliyoruz. İnsanlığın bu temel faaliyetinin aksatılması, modern insanı ruhen kör yapmaktadır. Bu körlük, insanı sosyal hayatın üretken bir unsuru olmaktan uzaklaştırmaktadır.
Mukaddesiyat duygusu, özellikle dua ile ifade edilebilir. Dua
İnsan aklı böyle işte, bazen hiç bilmediğin insanların peşinden sürükler
Bazen de aklını işletir anlattırır.
İlim idrakında olursak ne haktan geçeriz
Ne de yardan.
Bütün güzellikler bizim için bu can sıkıntısı neden dir..neden zorlaştırır insan yaşantısını.
İhlas Suresi'nin psikospiritüel boyutlarını keşfeden bu incelemede, Dr. Senai Demirci'nin "Ehad" ve "Samed" kavramlarını modern insan psikolojisiyle bağdaştıran yorumu ele alınıyor. Yazı, bu kısa surenin sadece teolojik bir metin değil, aynı zamanda insanın otantiklik ve içsel özerklik arayışına cevap veren, ruha şifa sunan bir rehber olduğunu vurguluyor. Kur'an'ın
Dünyada, inanma sürecinde oluşan dinlerin, hayatımızdaki yerine bakmak lazım. Hangi dinler neyi anlatmaya çalışıyor, ortak yönleri nelerdir.
İslam ve Hakikat konulu bir yazı.
Deneme amaçlı olarak yazdığım şiir kitabı çalışmamın ön anlatımlarından bir tanesi...
Bunu yapmakla bir nevi, Hz. Âdem’den beri insanlığın ortak bir düşmanı olan şeytan ve onun temsil ettiği kötülük ile aramıza mesafe koymuş oluyoruz. Kötülüğe karşı iç dünyamızda bir direnç geliştirerek, dayanışma içerisinde buna karşı ortaklaşa bir tavır alıyoruz. Yaratılışımızın doğal bir sonucu olarak bizi her tür varlıktan ayıran,
Kuran'ı Kerim'de ilk peygamberin Hz. Adem olduğunu bildirilir. Hz. Adem'den sonra Kuran'da adı geçen ikinci peygamber Hz. Nuh'tur. Hz. İbrahim ise, Hz. Nuh'tan sonra gelen ve onun soyundan olan peygamberdir.
Kuran adına konuşmak kolay ve zahmetsizdir. Asıl önemli olan ve doğru olan da Kurandan konuşmaktır. Eleştirmeyi bilmeli, eleştirilmeye de açık olmalıyız. Olay ve olgulara tabiri caizse at gözlüklerini çıkarmadan yaklaşmak, sadece tahribatlara sebep olur. Kim veya ne adına eleştirdiğimiz ve eleştirildiğimiz de çok büyük önem arz etmektedir. Hiçkimse
Biz insanlar,pek çok hareketimizle kendi bünyemizde tezat oluştururuz.İnsanlar bize herhangi bir şey verince teşekkür eder,hatta çok kere karşısında iki büklüm oluruz.Fakat nimetlerin mutlak sahibi olan Allah’a teşekkür etmeyi her nedense ihmal eder
Aynı gelenek ve görenekleri paylaştığımız,dinî ve içtimaî değerlerle adeta etle kemik gibi bütünleştiğimiz toprak parçasına “vatan” diyoruz.Vatan,alelâde bir toprak parçası değildir.
Bu metin, Kur'an'dan alıntılar yaparak cehennem ateşi ve kâfirler hakkında bir mantıksal çıkarım sunuyor. Bakara suresinden (Bakara-24) bir ayet cehennemin kâfirler için hazırlandığını belirtirken, diğer ayet (En'am-1) kâfirlerin Allah'a ortak koşanlar olduğunu vurguluyor. Bu iki öncülden hareketle, Allah'a ortak koşmayanların cehennem ateşinden korunacağı sonucuna varılıyor.
Hayâ,Allah korkusuyla günahlardan kaçınmaktır.Yüce dinimiz İslâmiyet bu mevzuya büyük ehemmiyet vermiştir.Dinin emirlerine uyup,nehiylerinden kaçınmak hayânın gereğidir.
Hepimiz biliyoruz ki dünya bir imtihan salonudur. Bu salonda her gün sınanıyoruz. Fakat sınanma süresi ve sınanma şekli herkes için aynı değil. Allah herkesi aynı şartlarda imtihan etmiyor. Bazılarını yoksullukla, bazılarını hastalıklarla, bazılarını felaketlerle imtihan ediyor. Yoksulluk da bir çeşit imtihandır. Kişi sadece çalışmakla zengin olamaz. Özünde çalışmak
