"Bugün 23 Temmuz 2026, saat 08:00. Dünya hâlâ yerçekimine inanıyor, ben de kahveme." – Franz Kafka"
"Bugün 23 Temmuz 2026, saat 08:00. Dünya hâlâ yerçekimine inanıyor, ben de kahveme." – Franz Kafka"
İslam'ı doğru anlama arayışında, Kur'an'ın özgün mesajı ile tarih boyunca ortaya çıkan yorumlar arasındaki farklar inceleniyor. Bu metin, gelenekselci ve tasavvufi yaklaşımların Kur'an perspektifiyle karşılaştırılmasını sunarak, zenginlik, güç ve medeniyet kavramlarını Kur'an ışığında yeniden değerlendiriyor. Allah'ın "Kendilerine okunan Kitabı sana indirmemiz onlara yetmedi mi?" ayeti temelinde, Kur'an'ın hayatın
Dünyada, inanma sürecinde oluşan dinlerin, hayatımızdaki yerine bakmak lazım. Hangi dinler neyi anlatmaya çalışıyor, ortak yönleri nelerdir.
"Şeriat" kelimesinin etimolojik kökeni ve günümüzdeki algısı arasındaki çarpıcı farkı ele alan bu metin, İslam hukukunun orijinal anlamından nasıl uzaklaştığını inceliyor. Kur'an'ın özgün şeriat anlayışı ile zamanla gelenekler ve siyasi etkilerle şekillenen baskıcı yorumlar arasındaki tezatlığı vurgulayarak, İslam'ın özündeki akılcı ve bilimsel yaklaşımı yeniden keşfetmeye davet ediyor.
Kuran'ı Kerim'de ilk peygamberin Hz. Adem olduğunu bildirilir. Hz. Adem'den sonra Kuran'da adı geçen ikinci peygamber Hz. Nuh'tur. Hz. İbrahim ise, Hz. Nuh'tan sonra gelen ve onun soyundan olan peygamberdir.
Bu metin, insan görme ve işitme sistemlerinin sadece biyolojik değil, aynı zamanda ilahi bir yaratılışın yansıması olduğunu anlatıyor. Gözün nasıl çalıştığını açıklayarak, beynin karanlık olmasına rağmen dünyayı nasıl aydınlık algıladığımızı sorguluyor. Kur'an'dan alıntılarla desteklenen metin, yaratılışın mucizevi yönlerini vurgulayarak insanın bu nimetlere şükretmesi gerektiğini hatırlatıyor.
Biz insanlar,pek çok hareketimizle kendi bünyemizde tezat oluştururuz.İnsanlar bize herhangi bir şey verince teşekkür eder,hatta çok kere karşısında iki büklüm oluruz.Fakat nimetlerin mutlak sahibi olan Allah’a teşekkür etmeyi her nedense ihmal eder
İhlas Suresi'nin psikospiritüel boyutlarını keşfeden bu incelemede, Dr. Senai Demirci'nin "Ehad" ve "Samed" kavramlarını modern insan psikolojisiyle bağdaştıran yorumu ele alınıyor. Yazı, bu kısa surenin sadece teolojik bir metin değil, aynı zamanda insanın otantiklik ve içsel özerklik arayışına cevap veren, ruha şifa sunan bir rehber olduğunu vurguluyor. Kur'an'ın
Aynı gelenek ve görenekleri paylaştığımız,dinî ve içtimaî değerlerle adeta etle kemik gibi bütünleştiğimiz toprak parçasına “vatan” diyoruz.Vatan,alelâde bir toprak parçası değildir.
Kuran adına konuşmak kolay ve zahmetsizdir. Asıl önemli olan ve doğru olan da Kurandan konuşmaktır. Eleştirmeyi bilmeli, eleştirilmeye de açık olmalıyız. Olay ve olgulara tabiri caizse at gözlüklerini çıkarmadan yaklaşmak, sadece tahribatlara sebep olur. Kim veya ne adına eleştirdiğimiz ve eleştirildiğimiz de çok büyük önem arz etmektedir. Hiçkimse
İnsanoğlu günah işlemeye meyyal yaratılmıştır.Çok basit gerekçelerle hak ve hakikatten ayrılır.Çünkü lânetlenmiş şeytan,onu yoldan çıkarmak için,yanında bir pervane gibi döner durur.Gafillere batılı hak,hakkı batıl olarak gösterir.
Bu metin, Kur'an'dan alıntılar yaparak cehennem ateşi ve kâfirler hakkında bir mantıksal çıkarım sunuyor. Bakara suresinden (Bakara-24) bir ayet cehennemin kâfirler için hazırlandığını belirtirken, diğer ayet (En'am-1) kâfirlerin Allah'a ortak koşanlar olduğunu vurguluyor. Bu iki öncülden hareketle, Allah'a ortak koşmayanların cehennem ateşinden korunacağı sonucuna varılıyor.
Bunu yapmakla bir nevi, Hz. Âdem’den beri insanlığın ortak bir düşmanı olan şeytan ve onun temsil ettiği kötülük ile aramıza mesafe koymuş oluyoruz. Kötülüğe karşı iç dünyamızda bir direnç geliştirerek, dayanışma içerisinde buna karşı ortaklaşa bir tavır alıyoruz. Yaratılışımızın doğal bir sonucu olarak bizi her tür varlıktan ayıran,
İnsan Hak ve Hürriyetleri İçin Bir Sığınma Evi Olan Kâbeyi, Ağlama Duvarı ve Mezbahaya Çeviren Din Aliminin Gölgesinde; Hac ve Kurban
merhaba arkadaşlar bu Semerkand dergisinin nisan sayısından bir alıntıdır.
Habil ismi, tarihteki meçhul iki(!) Ademoğlundan birine nasıl din alimlerince verilmişse; Ötzi ismi de Alplerdeki buzulda 5300 yıl saklı kalan bir cesede, bilim insanlarınca verilmiştir.
Şayet tarihte avcı (çoban) bir Habil olduysa Ötziyi de öldürmüş olma ihtimali de yüzde yüzdür. Çünkü Ötzi, bir avcının attığı ok
Akıl, vahiyle malumdur. Vahiysiz aklın yokluğuna hükmetmek, varlığıyla pasif kalmaktan evladır. Ruhu arındırmanın temel şartı sağlıklı ve düşünebilen bir iradenin olmasıdır. Çünkü asıl komut iradeden gelir ve ruha işler. Ruhun kirli kalması insanın psikolojik hastalığa yakalanmasına sebebiyettir. Bütün bunlar ise uydurmalardan uzak tamamen saf bir vahiyle çözüme kavuşur.
