Şiir > Bireysel
üzgün
Hükümsüzdür...
Birinci istasyon,ikinci istasyon, üçüncü istasyon... / bedenim uzaklaştıkça daha da yakınlaşıyor usum
üzgün
Elbet Bir Gün Temelli Kavuşuruz Baba
Gittin gideli anım zamanım geçmedi ki baba sen hep benimle,sensizliğin acısı içimde... /
üzgün
Mendil Satan Çocuklar Korosu
örme patiklerimiz daraldığından beri / korkarız yağmurlardan / kurak düşlerde
karamsar
Bır Gercek
cok seymiydi istemek, ozgur olmayi dusunmek / herkesten ve herseyden kacarak nefes alabilmek
olumsuz
Nedense :)
kayıp bir benlikte yıkık dökük ruhumu ve kalbimi onarmaktan ötürü yorgun düşsemde ilham perisi sözünle birden
karamsar
Üryan Kelimelerde Dirilenler...
’’Yüreğimizi yerinden oynatan tüm fırtınalar, / Söker alır yerinden, iyi olan ne varsa...’’
nostaljik
Yetmiş Üç Mayısın On beşi
Mayıs düşmüştü şehrin üzerine, / Birbirine geçmişti baharla eski şehir. /