Şiir > Bireysel
üzgün
Harabeden....
Yüreğimin yalnızlığı öyle büyüktü, öyle büyüktü ki şehrimin yüzyıllardır kilitli kapılarını surlarıma yaslanan bir yaralı yolcuya
karamsar
Kudret Yok
Şiddetli arzuları ifadeye kudret yok / Renk renk gıcırtılar çıkaran kararsız kalemim der
karışık
Yüz, Ses, Ölüm
YÜZ, SES ve ÖLÜM / Kahvaltısını hazırladı. Az peynir, kirli bir kavanoz içerisinde
nostaljik
Seyyar
\] \] uzaktan gelirdik sesimize yetismeye uzak yerlere adalar moda o zaman sehir eski püskü sadecepartneri