"Yazmak, bir nevi yavaş intihar, ama en azından okuyucularınız cenazenize gelir... bazen." – Oscar Wilde (kurgusal)"

Şiir > Bireysel

üzgün

Hiç

**HİÇ** / **Kuş ölüleri gözlerimde** / **kanat çırpışları** / **bir bulut gibi sıcak ve uzak** /

üzgün

Bilinmez

Bir başka yağacağını bilemezdim üzerime yağmurların, / bilemezdim geceyle sevişeceğimi. /

üzgün

ak

bir ak derken / bin ak düştü saçıma / bu

üzgün

Sızıntı

Hatırlıyorum kurulmuş bir saatin ilk çaldığı zamanı / Hırsız, ölü gömücülerle dolu bir

nostaljik

Senınle Ben

\] \] Çilek kokusunun kömür kokusuna / Karıştığı bır yerdeydik /

üzgün

Yaşanan

tiktaklar ve platonik tekerlemeler / özetliyor bu anı / posta

üzgün

Yalnızım

Zaman akıp gidiyor,çaresizce bu akıntıda sürükleniyorum!Zaman bir dakika geriye aksa,kahretsin sular tersine akarmı ki zaman aksın!Kırılan

olumsuz

Keşke

Keşke bilseydim, / Sıradan olmanın sonuçta mutluluk getirdiğini, / Keşke

notr

Kelam

\] \] katiyen nefs-i müdafaa degilaskimiz.. öyle aska egilir arsin önünde basimiz sanma derde düskünlügümüz sendendir

nostaljik

Adı Yok

Önce çaldık sevdayı / Hiç hesapsız, ölürcesine. / Düşleri, gerçeğe

nostaljik

Saklambaç

Çocukken saklambaç, / en sevdiğim oyundu benim. / Ama böyle

karamsar

Yeni Bilenmiş Aşk

Yurtsuz ve bir başına ,geceye sığınıp en koyu yerinde ağlamaklı gözlerimi kentin kıyılarında dinlendirdiğim bir uzun

Başa Dön