"Yazmak, bir nevi yavaş intihar, ama en azından okuyucularınız cenazenize gelir... bazen." – Oscar Wilde (kurgusal)"

Şiir > Bireysel

umutlu

Karanlık

boşlukların özler seni / ışığın karanlığına koş / adımların acemii

karışık

Kimim?!

**Kimim?!** / **Kim miyim.;** / **Evet yağmur yemiş papatya benim kimliğim** / **Bir güvercin boynu

karamsar

Yaş Kırk

Eskidim artık kırk yaşındayım / Kırk katır yükü taşımaktayım /

üzgün

Yok Yok

Kimsesiz çocuklarıyla bu evlerin / Her gece aynı dertle /

karışık

Korkma

sen belki yasadığın sevinçlerle / görebileceğin en muhteşem rüyayı görüyorsun /

olumlu

Doğum

Cılız bir sesle gelirken ben, / "merhaba" dedi... / Uzandı...

üzgün

Bizim Adamın Öyküsü

Tanıdığım yüzler tazeleyemiyor bedenimi prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / halbuki tamda tersi olmalıydı

üzgün

Baslıksız

Nelere sahit ruhsal beden abidesi.. / Durulası bir su misali yasamak ama çamurdan

Başa Dön