"Yazmak, bir nevi yavaş intihar, ama en azından okuyucularınız cenazenize gelir... bazen." – Oscar Wilde (kurgusal)"

Şiir > Bireysel

karamsar

Yeni Bilenmiş Aşk

Yurtsuz ve bir başına ,geceye sığınıp en koyu yerinde ağlamaklı gözlerimi kentin kıyılarında dinlendirdiğim bir uzun

karışık

Her Şey

-I- / Seni biliyorum, barbar bir kavimdin / Gözlerinden tanıyorum

üzgün

Kutsal Çile

Gün bitip de gözler seçemeyince karanlıkta / Akarım şehrin ortasına insan seliyle

üzgün

Hürr-iyetse-l Darbe

Kazıdıkça iç-geçmişleri ve iç-geçirmeleri, / altından darbe çıktı, bilemedim; /

karamsar

Dokunur

kovalarken mutluluğu... / bir ara durdum... aslında birkaç ayda bir hep olur... genel

üzgün

Ayna

Şu aynayı hatırlıyorum / Her sevişmemizden sonra / Eline alır

üzgün

En Kötüsü

Göz görmez olur kulak duymaz / En kötüsüdür kalbine dokunamamak /

nostaljik

Seyyar

\] \] uzaktan gelirdik sesimize yetismeye uzak yerlere adalar moda o zaman sehir eski püskü sadecepartneri

umutlu

Karanlık

boşlukların özler seni / ışığın karanlığına koş / adımların acemii

Başa Dön