"“Günaha karşı koyabilirim; tek istisna günahtır.” — Oscar Wilde"
"“Günaha karşı koyabilirim; tek istisna günahtır.” — Oscar Wilde"
Oğlumun arkadaşlarına söyledim dün akşam, ara sıra sizlerden söz edebilirim diye, gülüştüler…
Oooo Gülgün Teyze, ünlü mü yapacaksın bizi diye…
Okullar başladığından beri bizde pek yatmaz oldular. Yoksa genelde Oğulcan’ın, ki kendisi oğlum olur, dışında en az bir, iki genç vardır evde kalan.
İnsan hayatında ilk defa yaşadığı ve bir daha kolay kolay yaşayamayacağını düşündüğü bir duygudan vazgeçer mi? Vazgeçmesi ahmaklık olmaz mı?
Kimsenin kutsalına saldırma ve senin kutsalına da saldırılmasın.
Bırak kim, neye, nasıl, niçin inanırsa inansın…
Bırak,akla en uygun dini ya da en batıl dini seçsin…
Bırak,ateşe,puta,ineğe,yıldıza,aya tapınsın,yada bir ve tek olan Allah’a
Ben birini sevsem, o kişinin her şeyini merak ederim. Hayatındaki her şeyi... Doğduğu günden bugüne bütün yaşadıklarını... Evini, ailesini, arkadaşlarını, düşündüklerini, okuduğu kitaplardan dinlediği müziklere, her sabah uyandığı anda hissettiklerinden günün sonunda uyumak için başını yastığa koyduğu anda düşündüklerine kadar her şeyi...
Ama hiç kimse beni
Başımıza gelenlerin ne kadarı tesadüftür acaba?
Tesadüfleri biz mi yaratıyoruz, yoksa tesadüflerin birer oyuncağımıyız?
Kim bilir neler geçiyor o küçücük yüreğinden ne fırtınalar kopuyor içerisinde.yarın için sözleştik turanla , bakalım hikayemiz nereye yol alacak.
Hicbir yaz boyle uzun surmedi hayatimda.Uzun ve her gunu olayli geciyor.Es kaza benle ilgili bir eksin yoksa gundemde onemli olaylar oluyor,birseyler degisiyor,birseyler kok saliyor. 25 senedir bu hayatta varim ama 25 seneye siganlari ayaklarimin altina koysam boyum bir 50 senelik yasanmisliga uzardi.
Aralık ayı itibariyle, ben de sevdiğim adamı, Türk Ordusu’na geçici olarak tahsis ediyorum.
Gazetenin küpüründen çıkıp evlerimize, yüreklerimize giren ve tüylerimizi diken diken eden bir kadın kahraman o, bir şehit eşi ve belki de bir şehit annesi; Gülsüm...
Hep bir yerler yetişme telaşı!
Geç kaldığımız bir randevuya,
Sabah işe gitmek için servise,
Kalkmaya hazırlanan otobüse,
Düdüğünü çalan vapura,
"Neden 1 Mayıs, Bayram havasında kutlanamıyor?
Neden her yıl, öncesinde ve sırasında arbedeler yaşanıyor?"
Ramazanın o büyülü atmosferi ve uhrevi havası çocukluk yıllarımda daha çok etkilerdi beni.
Öncelikle yorumlarıyla beni şaşırtmayan tüm erkek okuyuculara teşekkürlerimi iletiyorum. Bayanların anlayışı için minnettarım.
Ankara da kar yağıyor ve trafik felç olmuş durumda.Sevgili kar, kente bembeyaz yorganını serdi, uykusu da pek ağır maşallah! ama görüntüsü çok güzel..Usul usul inen kar taneleri ,bana hep beyaz umutlarımı hatırlatır
zaman bizi kanatmak zorunda mı? bize zarar vermeden geçip gidemez mi? yaralarımızı sarmaya izin veremez mi?
Bu duygusal yazı, 17 Ağustos depreminin yıldönümüyle çakışan bir evlilik yıldönümünü anlatıyor. Yazar, 16 yıllık evliliğinde eşi Zeynep'e duyduğu sevgiyi, minneti ve hayatındaki en büyük şansın böyle güçlü bir eş ve güzel çocuklara sahip olmak olduğunu içtenlikle paylaşıyor. Kendi eksikliklerine rağmen ailesinin koşulsuz sevgisini hisseden bir adamın samimi
„- Kim o?“, diye seslendi. Sesi titrekti. Günlerdir süren bir gerginliğin ardından ilk kez kapısı çalınıyordu
Tarafgirliğin insanoğlunu çepeçevre sardığı günümüzde; bakış açısını, bir platforma %100 nesnel olarak oturtabilmek mümkün mü, acaba? Ya da insanoğlunun böylesi zamanlarda bitaraf kalması ne kadar mümkün ?
