"Yazmak, yeniden yazmaktır. — Ernest Hemingway"
"Yazmak, yeniden yazmaktır. — Ernest Hemingway"
Serçenin ölmesinde bile bir bildigi vardir kaderin.Simdi olacaksa bir sey
yarina kalmaz, yarina kalacaksa bugün olmaz.Bütün mesele hazir olmakta.Madem
hiçbir insan birakip gidecegi seyin gerçekten sahibi olmamis, erken birakmis
ne çikar, ne olacaksa ol
Döndün işte alabildiğine muhtaç, utangaç, bir o kadar çaresiz, ıslak ...
hep birşeylere sarılmak, hayalini kurarız ama bunu bir türlü karşımızdakine doğrudan anlatamayız. fısıltılara, gölgelere sığınırız...
Öyle çok şey var ki canımızı acıtan. Ve en önemlisi ne biliyormusunuz, keder, üzüntü ve acı uzun sürüyor. 3 gün 3 gece ağlarsınız, aylarca sıkıntı çeker kederlenirsiniz de. çok keyif aldığınız birşey gerçekleştiğinde kahkahanız birkaç dakika sürer.
Sabah dedim, evet ezan sesiyle yırtılırken gökyüzü bende sana bağırıyorum ıssız bir odadan. Bir müzik çalıyor çok farklı olan kültürlerimizi de ortaya serercesine. Aynı olmak kadar farklı olmak da aykırı aşka oysa. Yine de bırakamıyoruz birbirimizi, ne garip….
hiç beyazıtta yürüdünüz mü,tramvay kaç kere geçti önünüzden;sayabilir misiniz? peki hiç kaçırdığınız oldu mu zaten beklemiyor olduğunuz bi treni...?
nasıl susarsınız, nasıl dokunamazsınız, nasıl bir ara verirsiniz bedenlerinize, işte öyle bir oda yalnızlığı..
Önce insanız, sonra kadın- erkek, evlat- ata, ağabey- kardeş, karı- koca, arkadaş- dost, yada can ve cânan. Hepimiz birer nefis taşıyoruz ve kimse unutulmayı istemez şüphesiz.
Sevdası seçimlere bağlı, ama karar kılınamayan, bağdaş kurulamayan aşkları olan Dioryalar ağlamaya dururlar bu yaşamın içinde...
Somut sen oluyordun. İsmin oluyordu. Ünvanın oluyordu. Gözümün görebildiği ne varsa sende külli aşk oluyordu.ç
Bir kanat takıp omzuna uçtun sen anneanne!Şimdi eşyalarda izin,sen yeni yerinde,ben uykusuz..Seni yatağına bakıp özlemek de varmış!
Aramanın sonucu var gibi gözükür. Ama bazen, yalnızca bulduğunu sanırsın. İçinde bulunduğun duygu ve düşünce tanımaz değişim, “işte doğru bu” diye bulduğun sonuçları bir buldozer gibi ezip geçiyor.
Kırmızılar dökülürken ardımızdan
Bir mavinin kamburunda nefes almaya çalışıyoruz
