"Yazmak, aslında hayatın kendisiyle alay etmenin en ciddi yoludur." ― Virginia Woolf"
"Yazmak, aslında hayatın kendisiyle alay etmenin en ciddi yoludur." ― Virginia Woolf"
Serçenin ölmesinde bile bir bildigi vardir kaderin.Simdi olacaksa bir sey
yarina kalmaz, yarina kalacaksa bugün olmaz.Bütün mesele hazir olmakta.Madem
hiçbir insan birakip gidecegi seyin gerçekten sahibi olmamis, erken birakmis
ne çikar, ne olacaksa ol
Kardeşimle kurduğum müthiş bağın ve beraber büyümenin verdiği eğlenceli ve renkli yaşamın izleri...
hiç beyazıtta yürüdünüz mü,tramvay kaç kere geçti önünüzden;sayabilir misiniz? peki hiç kaçırdığınız oldu mu zaten beklemiyor olduğunuz bi treni...?
hep birşeylere sarılmak, hayalini kurarız ama bunu bir türlü karşımızdakine doğrudan anlatamayız. fısıltılara, gölgelere sığınırız...
Akli dengesini yitirmiş kahve fincanlarına zaman sıkışır,
kahve fincanı zaman küpü olur...
Hatice yıkar, birikmiş zamanın akar gider.....
Sabah dedim, evet ezan sesiyle yırtılırken gökyüzü bende sana bağırıyorum ıssız bir odadan. Bir müzik çalıyor çok farklı olan kültürlerimizi de ortaya serercesine. Aynı olmak kadar farklı olmak da aykırı aşka oysa. Yine de bırakamıyoruz birbirimizi, ne garip….
Sevdası seçimlere bağlı, ama karar kılınamayan, bağdaş kurulamayan aşkları olan Dioryalar ağlamaya dururlar bu yaşamın içinde...
Somut sen oluyordun. İsmin oluyordu. Ünvanın oluyordu. Gözümün görebildiği ne varsa sende külli aşk oluyordu.ç
nasıl susarsınız, nasıl dokunamazsınız, nasıl bir ara verirsiniz bedenlerinize, işte öyle bir oda yalnızlığı..
Önce insanız, sonra kadın- erkek, evlat- ata, ağabey- kardeş, karı- koca, arkadaş- dost, yada can ve cânan. Hepimiz birer nefis taşıyoruz ve kimse unutulmayı istemez şüphesiz.
Bir kanat takıp omzuna uçtun sen anneanne!Şimdi eşyalarda izin,sen yeni yerinde,ben uykusuz..Seni yatağına bakıp özlemek de varmış!
"soğuktan üşümedik bu kış , ama boşluktan üşüdük, küreselleşti esatirimizin homosexül diablosu "
Kırmızılar dökülürken ardımızdan
Bir mavinin kamburunda nefes almaya çalışıyoruz
Minik bir kuşkuyla başlamıştı her şey. Birbirini tamamlar nitelikti belgelenenler. Suçüstü yaparcasına dürtüler katmerliğiyle yordu beni. Ben sessiz susuşların kuytularına düştüm. Konuşmak yanılgı getirir korkusuyla…
