Türkiye’de seçim dönemi yaklaşınca herkes, siyasi düşüncelerini de bu sitelerde paylaşmaya başladı. Olumlu ya da olumsuz. Herkes bir şeyler söyledi. Bana göre bu gayet normal, gayet doğru ve güzel bir yaklaşım tarzı. Herkesin bunu hoş karşılamasını beklerdim. Oysa ilk tepki Başbakan Sayın Recep Tayyip Erdoğan’dan geldi. Ve “İnsanımızı

Bunaltıcı, sıkıcı, kırıcı bir seçim sürecinden sonra bir nefes aldık. Yorucu yol şimdi başlıyor. Ben Ekrem İmamoğlu'na, önüne çıkarılacak türlü engellere rağmen, başarılar diliyor ve başarmasını umut ediyorum.

bizdeki siyaset, bağırmaktan geçer!.:))

Önce Timisi’nin kahvesine oturduk. Masalar okey oynayan vatandaşlarla dolu. Bizi gören sevgiyle karşılıyor. “Hoş Geldiniz” diyerek yanımıza oturuyor. Ve tabii gündem kendiliğinden geliyor: Seçim.
Değişik görüşler var: “Hocam, bu seçimi İsmail Arter alır” diyor biri. Neden diye soruyorum:

Merhaba. CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMELERİNE YARGI YOLU AÇIK MI ? başlıklı yazımı görüşlerinize sunarım

Görüntülerden çıkan manzarada, çevrecilerin masum ve haklı duyarlılıkları, polis teşkilatı içinden,( ya art niyetli, ya da bireysel sorunlu) kimi polislerin gerçekten aşırı güç göstermesiyle, ortam radikalleşti. Ortalık iyice karıştı. Bu feci manzarayı gören, duyan sıradan halk kesimleri de bu öfkeye tepki gösterdiler ve haklı gördükleri çevreci gösteriye katılım

Piyanist Fazıl Say' ın gayri milliliği üzerine bir yazı..

Kêşeya Kurd, pirsgirêkek girîft û pir mezin e; ji bo wê, ev sih salin go şerekî çekdarî tê dayîn û her du alî hêzên şervan jî, rawestîyan û betilîn û neçar man in. Ev roj, her du hêz hatine wê merhalê go dawî li vî şerî bîn in

Şimdi, Leh yazar Sienkiewicz'in ünlü romanı Quo Vadis?'in sayfalarını çevirelim.
Aziz Petrus'un, Roma'dan Neron'un zulmü yüzünden kaçarken çoktan çarmıha gerilmiş İsa'ya rastladığında, şaşkınlıkla sorduğu soruyu hem yönetenlere, hem yönetilenlere soralım:
Petrus: "Quo Vadis?" (Nereye gidiyorsun?)
İsa: "Roma'ya, yeni baştan çarmıha gerilmeye gidiyorum

Orta Doğu, Rusya ve Kafkaslardaki mevcut olaylar ve muhtemel gelişmeler üzerine kısa düşünceler...

Sürekli olarak gerici dinsel temalarla geviş getirmeyi sürdüren AKPnin, kent soylu burjuvaları ve gerçek kentli bireyi temsil etmekten çok uzak olduğu açıktır. İstedikleri kadar Versace'den, Diordan son moda elbiseleri giysinler, en lüks dört çekerlere kurulsunlar kentli ya da şehirli asla olamazlar.

Az biraz düşündüğün zaman, fark edeceksin ki hep aynı süreç tekrarlanıyor... Her seferinde de uzun uzun tekrarlanan aynı masalları duyuyoruz... Duymamız, hatırlamamız ve o konu için kafa yormamız için de medya elinden geleni yapıyor.

Merhaba. BAŞKAN ERDOĞAN VE GELİŞMİŞ DEMOKRASİ başlık yazımı görüşlerinize sunarım

Futbol Federasyonu, Türkiye liglerine giden futbolcuların engellenmesine bir çözüm için 45 gün süre verdi. Bu süre içinde Bir çözüm bulunmazsa KOPa üye olacağız denildi. Yani bir nevi tehdit unsuru kullanıldı. Peki, kime karşı ve neye karşı bu tehdit?
Tehdit çözüm mü? Korku vererek, yapılmayacak şeyleri yaparım

Kuşkusuz SYRİZA'nın işi zor. Kapitalizm canavarının tuzakları, dümenleri pek çok. Onlar çocukları doğmadan boğmayı iyi bilirler. Ne var ki insanlık da boğulmakla tükenmiyor, sürekli kurtuluşun yolunu aramaktan vazgeçmiyor.

Merhaba. Ülkemizde çok fazla inşaat yatırımları yapılıyor gerekli, gereksiz. Bu konuya bir inşaat mühendisi olan bendenizin gözüyle bakmaya çalıştım. Yorumlarınızı beklerim.

Özellikle model ülke diye pazarlanan Türkiyenin, son beş yıl içinde bir muhterisin hükmetme hırsına nasıl kurban edildiği bütün dünyanın dikkatini celp etmektedir

"İsrail hükümetinin çabalarının Fransada siyasal destek bulması kaygı vericidir. Fransa Meclisini Antisemitizm ve her türlü ırkçılıkla mücadele etmeye, ancak İsrailin işgal ve ilhak etme programına karşı çıkmaya davet ediyoruz. (İsrail ve değişik ülkelerden 127 Yahudi akademisyenin tasarı yasalaşmadan önce Macron'a gönderdikleri mektuptan bir bölüm.)

Türkiye’nin kendi öz iradesiyle bir Kürt Açılımı yapma inancı tamamen ölmüştür. Açılımın, artık ne demokratik yanı kaldı ve ne de çözümsel işlevi. Bu açılım, hikâyesinin içinde halkların mutluluğu artık yoktur. Deniz bitti, güven kurudu.

Günlerdir gözümün önünde çift çift, lodos poyraz, yağmur çamur demeden kavgasız gürültüsüz, sakin sakin avlanan, kendi aralarında doyumsuz, bitmez sohbetlerini sürdüren flamingolarla şu mağrur, vurdum duymaz, hazır lopçu balıkçılları anlatmaya kalkışıyorum. Olmuyor.
"Onların, insanların, kendimin aşk meşk hallerini, içsel yolculuklarımı, anacığımın nice çileyle yoğrulmuş ömründe Arafa