Gelişmiş, uygar ülkelerde seyahat ederken kitap okuyan birçok kişiye rastlayabilirsiniz, orada bu görüntü normaldir ama bizde böyle bir kişi görenler ona tuhaf tuhaf bakmaktan kendilerini alamazlar; çünkü bizde bu görüntü alışıldık bir şey değildir.

Gezi Parkı eylemlerinde protestoculara müdahale eden Çevik Kuvvet polisi ilk kez konuştu.

İnsan yanıyor. Hayvan yanıyor. Ağaç yanıyor. Toprak yanıyor. İçimiz yanıyor bütün bu alçaklıklar karşısında. Şu ana kadar üç ölü ve elli kişinin üzerinde yaralıdan söz ediliyor. Ülkede kırkın üzerinde yangın çıkmış durumda.

Hangi ülkede yaşadığınızı bilmek ve hayatınızı buna göre düzenlemek zorundasınız. Burası Türkiye... Ona göre sevin ona göre hareket edin... Burası marjinal bir ülke... Başka ülkelerde domuz eti yenilir, bize marjinal gelir. Oysa asıl marjinallik bizdedir. Önce Hüseyin'i kesenler ve öldürenler gibi ölüm kusarız ardından abdestimiz bozuldu mu diye

Herhangi bir Tanrıkulu hak verecektir dediklerime...

Oktay Sinanoğlu

Şimdiki düşüncelerim değişti.
Kimin ayağı devlet dairesinde bir engele takılırsa, şikâyet mercii ararsa, çaresiz kalıp söylenirse;
" Anlat derdini Marko Paşa'ya: Burası Türkiye" diyorum.

Herkesin hatası olur. İktidar ve liderinin tonlarca hatası var fakat hala arkasında takipçileri var Bu yüzden bile bile 10 seneden beri başa gelemeyen birini sırf daha fazla oy aldığı için desteklemektense, bir hata yapmış ama doğru işler yapacağına inandığım birini şahsen desteklemeyi yeğlerim.

Muhalif-muvafık, yerli-yabancı her seviye ve kademeden, konuya ilişen herkesin müşterek düşünce, tespit ve kanaatine göre, Türkiyede; Ekonomi, eğitim ve adalet ağır bir buhran veya kriz içindedir. Bütün alametlerini hepimizin gördüğü, bu kriz artık milli çap ve seviyeye gelmiştir. Bu durumu görmeyenlere ne sözümüz olabilir? Ya da görmek istemeyen

Zaman kısıtlı... Ölüm ani... Ölüm hepimize... O yüzden gözden geçirmeli bazı şeyleri... En de, daha da olsan sen de zamana yenileceksin... Farkın? Mevkin mi yoksa sahip olduğun tırı vırı mı?

27 Mayıs Darbesi ve sonuçları...

Günümüz Türkiyesinde, bu gün de referandumda Hayır denilecek mi, denilmeyecek mi tartışması yaşanıyor.
-Bir yanda Hayırcılar,
-Diğer yanda Hayıra Hayır diyenler var.
Kılıçlar çekilmiş, söylenmesi gerekenler söylenmiş ya da söylenecek
Kıyasıya bir mücadele.

Evde erzak yok denecek kadar azalmıştı.
Üstelik de ne ekmek, ne kahvaltılık vardı. Cumartesi nasıl olsa semt pazarımız kurulacaktı. Köylülerden alırım, diye ertelemiştim.
Banka kartımı alıp Vakıfbank ATM den para çekmek için evden çıktım.
Aneee o da nee?
Yazlıkçılar bankamatik

Hani kopya çeken öğrenciler gruplaşarak bir araya gelir ya işte tüm gruplaşmalarda, örgütlenmelerde, toplanmalarda niyet aynıdır. Niyet: Biz geçelim de, biz ilerleyelim de, biz yükselelim de gerisi önemli değil.

Yazının başlığından da anlaşılacağı gibi, Cumhuriyetin hangi felsefe ile kurulup hayata geçtiği anlatılıyor...

Ne kadar çok başımız sağ oluyor. Ne kadar çok vatan sağ oluyor. Ben kendimi bildim bileli başımız ve vatan sağ oluyor.

Bizde yeraltı depremlerinde büyük derecede can ve mal kaybı yaşanırken, aynı şekilde siyasal depremlerinde buna eklenmesiyle derin psikolojik yıkımlara da sebep olmaktadır. Sürekli büyük acılar yaşandığı halde, halkın buna örgütlü tepki vermemesinin nedeniyse, toplumun psikolojisine aşılanan ırkçılık, kadercilik ve aşırı derecede korkudur. Her türlü korku, insanın düşünce yeteneğini

Müstesna zaman dilimlerinden birisidir mübarek ramazan Onun için de Müslümanlar tarafından büyük bir şevkle karşılanır. Bu aya erişmeden evvel hazırlıklara girişilir. Kadınlar ramazanlık yiyecekler hazırlamaya aylar önceden başlarlar. Yufkalar açılır, konserveler yapılır. Kadınlar her gün birbirine gidip bu gibi hazırlıkları beraberce yaparlar. Bu ayda büyük bir yardımlaşma ve

Bu konudaki son sözü gene Oruç Babaya bırakalım. Oruç Baba Der ki:Ortada bir hasta ve bir de acemi doktor var. Hasta: Eğitim Sistemi, Acemi Doktor: Dershanecilik. İktidar, hastayı tedavi edip iyileştirmeye çalışacağına acemi doktoru öldürerek sorunu çözebileceğini zannediyor!

Korku filmi gibi ama maalesef bu gerçek hayat. Bu bir gecekondu yıkımı değil. Kaçak inşaat yıkımı hiç değil. Neden? Tiyatroya kastınız mı var? Tiyatroyu mu sevmiyorsunuz? Derdiniz ne? Tiyatroya karşı, sanata karşı yürütülen bu sistematik yıkım ve şiddet kampanyası akla Gyula Hay’ın “At” oyununu getiriyor. İronik bir şekilde